ماجراهای تحصیل در کانادا
انتقال تجربیات زندگی در کانادا در قالب داستان های پیش آمد کرده
درباره وبلاگ


سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین!

مدیر وبلاگ : خاله دانشجو
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

حال وقتی شما دانشجوی تحصیلات تکمیلی یا همان graduate student می شوید در واقع با پرداخت حق عضویت  سالانه  به مبلغ ۳۶.۸۵ دلار عضو SOGS در دانشگاه وسترن می شوید که مخفف Society of Graduate Students است یعنی جامعه/انجمن دانشجویان تحصیلات تکمیلی که همین باعث می شود یکسری تسهیلات و کمک هزینه های پزشکی و غیره شامل حالتان شود.

خب، می دانید و اگر هم نمی دانید بدانید که هزینه های دندانپزشکی در کانادا بسیااااار زیاد و دور از جان شما کمرشکن است! خدا نکند نیاز به پر کردن یک دندان داشته باشید تازه بدون عصب کشی، حدود ۳۰۰-۵۰۰ دلار به طور میانگین باید بپردازید اگر عصب کشی هم داشته باشید می شود چیزی حدود ۷۰۰-۸۰۰ دلار و به بالا بسته به نوع دندان و کوچکی و بزرگی و ... خب این هزینه ها برای یک دانشجو که منبع درآمدش همان حقوق حدود ۱۳۰۰ دلاری در ماه است خیلی سنگین است. به همین دلیل است که یکی از چیزهایی که به همه توصیه می شود این است که قبل از آمدن به کانادا در کشور خودتان دندان هایتان را درست کنید تا هزینه های اینچنینی بر شما تحمیل نشود.  SOGSدر وسترن سالانه ۵۰۰ دلار از هزینه های دندانپزشکی دانشجو را تقبل می کند و این به نوبه ی خود کمک خوبی ست. البته SOGS تنها ۸۰ درصد هزینه های اینطوری را پوشش می دهد و ۲۰ درصد بقیه را باید خودتان بپردازید  و البته برای بهره مندی از کمک هزینه های درمانی SOGS مبلغی حدود ۳۹۴ دلار برای یک سال می پردازید که این در برابر کمک هزینه هایی که  SOGS  ارائه می دهد واقعاً ناچیز است.

این را هم عرض کنم که SOGS در دانشگاه های دیگر با اسمهای دیگری وجود دارد. حال هر کدامشان یک چینش واژگانی داشته اند برای نامیدن این انجمن و مخففش را استفاده می کنند. بنده از نام دقیق این انجمن در دانشگاه های دیگر بی خبرم اما می دانم که چنین انجمنی برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی وجود دارد.

 

برای فیزیوتراپی، ماساژ درمانی، چشم پزشکی (هر دو سال یک بار ۲۰۰ دلار) و انواع دیگر درمان های پزشکی و پیراپزشکی و ... چنین کمک هزینه های را لحاظ کرده اند که خب چنین چیزهایی را در ایران نداشتیم به عنوان بیمه ی دانشجویی و ... شاید الآن باشد اما یادم هست زمان ما فقط کسانی که از طرف خانواده بیمه ی درمانی نداشتند ظاهراً می توانستند بیمه ای از دانشگاه بگیرند که آن هم همچین چیز خاصی نبود به همان صورتی بود که بیمه های دیگر بود.  البته من این را به صورت خیلی تار و کدر در خاطر دارم شاید اشتباه می کنم که چنین چیزی وجود داشت.

مورد دومش همین کارت اتوبوس های واحد است که تنها وسیله ی نقلیه ی عمومی در شهر لندن انتاریوست. هزینه ی هر کارت اتوبوس هفتگی با تعداد مسافرت های نامحدود درون شهری ماهانه حدود ۸۱ دلار است برای بزرگسالان. این در حالیست که همه ی دانشجویان وسترن از لیسانس تا دکترا و فوق دکترا می توانند از این کارت ها بهره مند شوند تنها با پرداخت چیزی حدود ۸۰ دلار برای یک ترم تحصیلی که ۴ ماهه است. یعنی یک چهارم هزینه ی کارت اتوبوس را از دانشجو می گیرند.

 نمی دانم چرا میهن بلاگ اجازه نمی دهد بیش از این متن اضافه کنم...

ادامه در پست پایین





نوع مطلب :
برچسب ها : دانشجویی کردن در کانادا، هزینه های پزشکی در کانادا، کمک هزینه های دانشجویی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 1 اسفند 1397
خاله دانشجو

حال، اگر دانشجوی تحصیلات تکمیلی دستیار تدریس هم باشد که دیگر نور علی نور می شود. بخاطر اینکه برای TA ها یک اتحادیه ای به نام Graduate Teaching Assistant Union وجود دارد که تنها در صورت TA  بودن، دانشجو می تواند از مزایای آن بهره مند گردد. آنجا هم یک Extended Health Plan دارد به مبلغ ۴۹۹ دلار سالانه که شما می توانید هر آنچه را که SOGS پوشش نداده است با این مبلغی که سالانه برای هر دانشجوی TA تعلق می گیرد پوشش دهید و هزینه های درمانی تان به سمت صفر متمایل شود.

تجربه ی خود بنده نمونه ی واضحی از این تسهیلات دانشجویی و دانشجویی کردن در کاناداست. بنده مدت زیادی ست که بر اثر فشار کار و کار مداوم با لپ تاپ دچار سردردهای شدیدی می شدم و می شوم که می بینید دو سه روز به طور مستمر ادامه دارد... به پزشک مراجعه کردم و ایشان برای مطمئن شدن از عملکرد صحیح چشمها به من پیشنهاد دادند به چشم پزشک هم مراجعه کنم.

خب، از طریق SOGS هر دانشجوی تحصیلات تکمیلی برای کارهای مربوط به چشم پزشکی هر ۲ سال یکبار ۲۰۰ دلار سهمیه دارد. ۹۰ دلارش برای چکاپ کامل چشم هزینه می شود و می ماند ۱۱۰ دلار دیگر. من در طی ۲ سال گذشته از این سهمیه ام استفاده نکرده بودم و کل ۲۰۰ دلار را داشتم. پس از معاینه، دکتر به من پیشنهاد استفاده از عینک را داد. اما جانم برایتان بگوید از «عینک در کانادا!» همانطور که دندانپزشکی در کانادا هزینه های سرسام آوری دارد در مقایسه با ایران هزینه ی عینک هم در کانادا بالاست و شاید ارزان ترین عینک چیزی حدود ۱۵۰-۲۰۰ دلاری دربیاید. البته برای کسی که یک کار معمولی با ماهانه ۲۵۰۰-۳۰۰۰ دلار درآمد دارد این هزینه چیزی نیست و همیشه هم که اتفاق نمی افتد که! اما برای دانشجوها هزینه ی قابل توجهی ست خب. البته در کل، اگر بخواهید نسبت به ایران مقایسه کنید می بینید با دلار ۴۲۰۰ ی هم باز عینک ۱۰۰ دلاری بی کیفیت می شود ۴۲۰ هزار تومان که مبلغ کمی نیست. بنده رفتم عینک انتخاب کنم و چون به آفتاب و برف نیز حساسیت دارم ناگزیر از انتخاب لنز فتوکرومیک شدم که هر کدام از اینها یک مبلغ اضافی ای روی قیمت نهایی آورد و عینک بنده ناقابل بالای ۵۰۰ دلار درآمد که آن زمان دلار کانادا که ۱۰ هزار تومان بود می شد ۵ میلیون تومان ایران.  البته که نمی شود با نرخ دلار نوسان دار مدام تبدیل قیمت کرد چون اگر همان دلار می شد ۱۰۰۰ تومان خب قیمت عینک به تومان هم پایین می آمد. اما می خواهم این را عرض کنم که ۵۰۰ دلار برای عینک در همین کانادا هم خیلی پول است چه برسد به تبدیلش به پول ایران. ما دو نفری ماهانه ۲۵۰-۳۰۰ دلار هزینه ی خوراکمان است و من تقریباً دو برابر آن را به عینک دادم. مسلماً اگر آن زمان دستیار تدریس نبودم دست نگه می داشتم برای خرید عینک! چون از ۲۰۰ دلار سهمیه ی عینکم فقط ۱۱۰ دلارش مانده بود و باقی پول را که می شد ۳۸۰ دلار به بالا باید خودم می پرداختم و نمی خواستم چنین هزینه ای را از جیب بدهم. اینجا بود که کمک هزینه ی درمانی GTA Union به دادم رسید و باقی پول را از طریق آنجا پرداخت کردم و عینک بنده برایم رایگان درآمد.

و اما سردردم، بعد از بررسی های فراوان و ام آر آی و سالم درآمدن آن شکر خدا به این نتیجه رسیدیم که دلیلش استرس زیاد و کار زیاد با لپ تاپ است و چون روزها و هفته ها نمی توانستم نوشتن تز را ادامه دهم پزشکم یک گواهی پزشکی دادند مبنی بر اینکه بنده نیاز به یک استراحت مابین تحصیل دارم و مجبور شدم ترم پاییز امسال را مرخصی بگیرم تا اندکی از فشار کارم کمتر شود. درواقع، بنده دوباره از ژانویه ی ۲۰۱۹ به طور رسمی به دانشگاه برگشته ام و شکر خدا از آن سردردهای خیلی وحشتناک کاسته شده است و اکنون فقط سردردهای وحشتناک و نمیه وحشتناک دارم و این خودش یک پیشرفت به شمار می آید. شما از این پشت صحنه ها خبر ندارید که هی می گویید مطلب جدید کو کو؟

بگذریم...

بقیه اش برای بعد...

 





نوع مطلب :
برچسب ها : دانشجویی کردن در کانادا، کمک هزینه های دانشجویی، کمک هزینه های درمانی در کانادا،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 1 اسفند 1397
خاله دانشجو


 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic