ماجراهای تحصیل در کانادا سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین! http://studyincanada1.mihanblog.com 2018-08-21T05:24:08+01:00 text/html 2018-08-17T00:30:15+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو خدا از دلها آگاه است! :-) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/187 <div><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">بابت این پست متأسفم اما به نظرم رسید که بهتر است خوانندگان عزیز در جریان تمام ماجرای ذیل باشند!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">یکی از خوانندگان وبلاگ که ظاهراً روان شناسی خوانده اند زحمت کشیده اند و از پشت نوشته هایم و از تنهایی ای که در مملکت غریب گریبانگیرم شده و مثل بقیه ی غربت گزیده ها مرا به سمت وبلاگ نویسی کشانده تا تنهایی ام را پر کنم! شخصیت مرا روانکاوی کرده اند و در بخش نظرات یکی از پست ها نوشته اند. فقط نمی دانم چرا تنهایی های من اینقدر دیر به دیر عود می کند در امر وبلاگ نویسی!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">&nbsp;من هم صلاح را در این دیدم که نظر ایشان را با شما در متن وبلاگ به اشتراک بگذارم تا شما نیز بدانید با چه موجودی که بنده هستم در ارتباط هستید و در صورت صلاحدید خودتان، دیگر از این صفحه عبور نکنید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">البته که خدا از دلها آگاه است!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">به ترتیب زمانی این نظرات در باب روانکاوی شخصیت بنده عبارتند از:</font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="4">۱-</font></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8334735626/Screen_Shot_2018_08_16_at_20_35_43.png" alt=""></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="4">۲-</font></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8334735650/Screen_Shot_2018_08_16_at_20_29_36.png" alt=""></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="4">۳-</font></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8334735668/Screen_Shot_2018_08_16_at_20_30_05.png" alt=""></div><div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: center;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">نظامی در «لیلی و مجنون» اش گوید:</span></p><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font size="4" color="#000099"><font face="Mihan-Nassim">چون شیر به خود سپه‌شکن باش<span style="white-space:pre"> </span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim;">فرزند خصال خویشتن باش</span></font></p><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font size="4" color="#000099"><span style="font-family: Mihan-Nassim;">دولت‌طلبی سبب نگه‌دار<span style="white-space:pre"> </span></span><span style="font-family: Mihan-Nassim;">با خلق خدا ادب نگه‌دار !</span></font></p><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">و عطار گوید:</span></p><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">اساس راه دین را بر ادب دان</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">مقرّب از ادب گشتند مردان</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">ادب شد اصل کار و وصل هجران</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">هم او شد مایهٔ هر درد و درمان</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">نشاید بی ادب این ره بسر برد</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">نشاید هیچکس را داشتن خورد</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">بچشم حرمت و تعظیم در پیر</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">نگه کن در همه کین هست توقیر</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">بروزی هر که باشد مهتر از تو</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">چنان میدان که هست او بهتر از تو</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">بجان میکوش در تعظیم هر پیر</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">که تا در دل نیابی زحمت از پیر</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">ادب با خالق و خلقان نگهدار</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">که تا کِشت امیدت بر دهد بار</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">نگهدار ادب شو در همه حال</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">که تا مقبول باشد از تو اعمال</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">چو اعمال تو با آداب باشد</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">ترا صد گونه فتح الباب باشد</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">همیشه بی ادب مهجور باشد</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">مدام از حضرت حق دور باشد</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">عمل چون با ادب هم یار نبود</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">عمل را نزد حضرت بار نبود</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">بترک یک ادب محجوب گردی</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">یقین با صد هنر معیوب گردی</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">چو باشی با ادب یابی معانی</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">چو باشی بی ادب زو باز مانی</font></p></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><div class="m1" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: right;"><p style="text-align: right; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">ادب آمد درین ره اصل هر کار</font></p></div><div class="m2" style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; width: 333.891px; float: left;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">همی گویم ادب زنهار زنهار</font></p><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></p><p style="text-align: justify; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">بنابه توصیه ی بزرگانمان، لطفاً در بخش نظرات این پست هم جانب ادب را نگه داریم&nbsp;</font></p><p style="text-align: justify; margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">و بد نگوییم به همدیگر اگر تب داریم!</font></p><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></p><p style="margin: 0px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: right; line-height: 30px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">با سپاس از حُسن توجهتان!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif" style="text-align: center;"></p></div></div></div></div><div class="b" style="margin: auto auto 20px; padding: 0px; box-sizing: border-box; text-align: center;"></div></div> text/html 2018-08-14T20:11:29+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو راهنمایی دیگران و میزان انتظارات آنها http://studyincanada1.mihanblog.com/post/186 <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">سلام دوستان</span></div> <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">امیدوارم حالتان خوب باشد. مدتیست که یک مطلب در ذهنم هست که برایتان بنویسم اما شرایطش جور نمی شود. امروز هم که آمدم این مطلب را بنویسم با نظر یکی از خوانندگان محترم وبلاگ مواجه شدم که ممکن است پس از خواندن این مطلب اینگونه در ذهنتان بیاید که آن نظر باعث نوشتن این مطلب شده است. اینطور نیست. این موضوع مدتهاست که در ذهنم است و به مورد خاصی مرتبط نیست.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">بگذارید از آنجایی شروع کنم که خودم خواستم برای پذیرش دانشگاه در کانادا اقدام کنم. کم و بیش در جریان کلیات آن اتفاق و اندکی از حواشیش هستید. اما این بار می خواهم به آن قسمتی از ماجرای گرفتن ویزا اشاره کنم که خودم یکه و تنها بدون هیچ راهنمایی ای و اصلاً بدون اینکه کسی را بشناسم و اطلاعاتم خیلی موثق باشد اقدام به این کار کردم. البته همانطور که در پرشین بلاگ قبلاً ترها نوشته بودم یک وبلاگی بود مال آقای محمد لطیفی که در همین دانشگاه درس خوانده بودند و از آن بهره می بردم. اما آن هم خیلی جزئی تر بود راجع به وسترن و بنده در کلیات ماجرا و نحوه ی اقدام و اخذ پذیرش و ویزا و ... اطلاعات جامعی نداشتم.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">چون هم فرانسه می دانستم و هم اندکی انگلیسی با همان انگلیسی دست و پا شکسته و به کمک فرانسه ام نشستم سایت</font><font face="Mihan-Yekan" size="5">&nbsp;</font><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#3366ff"><i>اداره ی مهاجرت و شهروندی کانادا</i></font><font face="Mihan-Yekan" size="5">&nbsp;(www.cic.gc.ca)* را خواندم و مدارک موردنیاز برای گرفتن ویزای تحصیلی را درآوردم تا فرمهای مربوط را پر کنم و مدارکم را بفرستم به سفارت کانادا در ایران. خب آن موقع ها سفارت کانادا در یران دایر بود. هر جا هم در انگلیسی نوشته ها گیر می کردم به دیکشنری مراجعه می کردم تا معنای دقیق آنچه را که نوشته متوجه شوم. اصلاً هم نمی دانستم انجمن هایی مانند&nbsp;</font><a href="https://www.applyabroad.org/forum/" target="_blank" title=""><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#3366ff"><i>Apply abroad</i></font></a><font face="Mihan-Yekan" size="5">&nbsp;هستند&nbsp;که می توانم اطلاعات موثقی از آنها بگیرم و از راهنمایی دیگران نیز بهره ببرم. خب وکیل را هم کسی می گیرد که کلاً زبان بلد نیست و حتی یک سطر را هم نمی تواند بخواند و معنیش را بفهمد بنابراین به یک شخص دیگری نیاز دارد تا کارش را پی بگیرد. بنده در آن سطح هم نبودم البته. اینکه می گویم یکه و تنها واقعاً غیر از این نبود. صاحب آن وبلاگ نیز گویا خیلی مشغله داشت که نمی توانست زیاد وقت بگذارد و پاسخ دهد من هم هیچ کس دیگری را نمی شناختم بنابراین عملاً یکّه و تنها خودم بودم و خدا...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">به قدری هم هیچ چیزی نمی دانستم از نحوه پیشبرد کارهای ویزا که فکرش را بکنید تمام فرمهای اخذ ویزا را می بردم بیرون چاپ می کردم (در خانه چاپگر نداشتیم) و می آوردم دستی پر می کردم.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;<font face="Mihan-Yekan" size="5">اصلاً یاد آن فرمهای دست نوشته که می افتم باورم نمی شود با همان ها به من ویزا داده بوده باشند.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><font face="Mihan-Yekan" size="5">&nbsp;خب درست است که خیلی خوانا و واضح پر کرده بودمشان اما ریسک بزرگی بود یک حرف را جابجا هم می خواندند دردسر می شد و زمان ویزا دادن عقب می افتاد. فکر کنم خود کارمندان سفارت کانادا هم وقتی فرمهای دست نوشته ی بنده را دیده اند کلی خندیده اند که این چقدر شوت است از ماجرا!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">و حال که به آن روزها فکر می کنم می بینم چه اعتماد به نفسی داشته ام که حتی مدارک موردنیاز را با کسی هم چک نکردم که یک موقع ناقص نفرستاده باشمشان! البته کسی هم نبود و تنها منبع موثقم خود سایت اداره ی مهاجرت کانادا بود و همان هم کفایت کرد. یادم نمی رود آن زمان باید ۱۳ تا مدرک را برای ویزا می فرستادم از عدم سوء پیشینه بگیر تا فرم های خودشان شامل اطلاعات شخصی خودت و تمامی اعضای خانواده ات، کل سفرهای خارجی که در عمرت رفته ای، نامه ی پذیرش دانشگاه، نامه ی مقدار بورسی که برنده شده ای تا مطمئن شوند هزینه هایت تأمین خواهد شد و به مشکل مالی برنخواهی خورد، مانده حساب بانکیت در ایران و ... که آن مدارک فارسی باید ترجمه هم می شد و کلاً بدو بدویی داشتم از اینجا به آنجا...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">اصلاً‌ در مخیله ام هم نگنجیده بود که جایی باشد که این راهنمایی ها را بتوانی کسب کنی مثل همان apply abroad که عرض کردم.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">می خواهم این را بگویم که بعضی ها از اینکه کسی نیست در این حد جزئی کمکشان کند گلایه دارند و فکر می کنند کاری نمی توانند انجام دهند چون کسی نیست راهنمایی شان کند.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">اول اینکه این طرز فکر اشتباه است چون نمونه ی عینی اش خود بنده هستم با آنهمه بی اطلاعی از اوضاع که خودم به لطف خدا به تنهایی کارهایم را پیش بردم. تازه وقتی رسیدم کانادا و چند تا دوست پیدا کردم تازه فهمیدم که چقدر بی اطلاع و ناآگاه بودم از همه چیز! هر که را می دیدم اگر هم آشنایی دوستی کسی را در این طرف نداشت که راهنماییش کند دست کم apply abroad را که می شناخت. وقتی به من گفتند اصلاً‌ نمی دانستم درباره ی چه چیزی حرف می زنند و با کمال تعجب پرسیدم: آنجا کجاست؟</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">و بدتر از خود من دوستانم در حیرت فرو رفته بودند که: یعنی تو اصلاً با apply abroad کار نکردی؟&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><font face="Mihan-Yekan" size="5">می گفتم: اصلاً‌این چیست؟ خوردنیه؟ چیه؟&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">دوم اینکه واقعاً اگر کسی هم بود آیا می توانست در همه ی مراحل پذیرش و اخذ ویزا پا به پای آدم بیاید؟ شاید اعضای خود خانواده ی آدم هم نتوانند اینقدر وقت بگذارند! به این دلیل که همه دغدغه ها و گرفتاری های خودشان را دارند و چه کسی می تواند اینهمه از وقتش را صرف دیگری کند؟ منظورم این نیست که اگر هم کسی باشد کمک نمی کند یا نخواهد کرد! نه خیر! منظورم از بابت خودمان است از طرف خودمان است که می خواهیم از کسی درخواست کمک کنیم اگر دیدیم وقت نمی کنند فکر نکنیم انسان های کمک نکنی هستند یا احساس تعهد نمی کنند در برابر نیازهای دیگران به آنها، یا هر گونه فکر منفی درباره شان نکنیم.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/32.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;بخصوص اگر آن شخصی که می شناسیم در کانادا باشد. فکر نکنیم که وقتی می روند آن طرف و به اصطلاح خرشان از پل رد می شود دیگر کمک رسان نیستند. زمانی که چند بار به آقای لطیفی صاحب آن وبلاگ پیغام دادم و دیدم که خیلی مختصر در چند سطر پاسخ دادند و بعضی از سؤالاتم را حتی پاسخ ندادند علی رغم اینکه تصوری از میزان درگیری تحصیلی و کاری در این جغرافیا نداشتم تنها فکری که کردم این بود که خب حتماً خیلی درگیر است وقت نمی کند جواب دهد.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;بعد که خودم آمدم اینجا، دیدم خدایا! اصلاً زندگی تحصیلی اینجا با ایران قابل مقایسه نیست و واقعاً‌ نمی شود از کسی انتظار داشت که برود دنبال کار آدم یا پیگیر کار دیگران شود یا بنشیند پای کامپیوتر و پاسخ های طولانی با تمام جزئیات به آدم دهد! امیدوارم هر کسی اینها را می خواند روزی بیاید و ببیند که هیچگونه اغراقی از این نظر نمی کنم. چون شاید بگویید بابا! این هم فقط لاف می زند و پای کمک که می شود جا می زند و به آن چیزهایی که می گوید خودش عمل نمی کند و هزار و یک برچسب دیگر! اما واقعیت چیز دیگریست که امیدورام به جای برچسب زدن به دیگران روزی تشریف بیاورید و ببینید چگونه است.</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">نمی خواهم بترسانمتان! اینکه می گویم اینجا وقت کم می آید بدین معنی نیست که خدایا مگر چکار می کنند؟ چقدر تحصیل سخت است یا چه و چه.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">منظورم این است که: برای ما ایرانی ها که هر کجا در آن جغرافیا می رویم چه خودمان کارمند آنجا باشیم چه ارباب رجوع، می بینیم که بیشتر وقت آدمهایی که قرار است کار کنند و حقوق بگیرند به بیکاری می گذرد یا آنهایی که درس می خوانند بیشتر وقتشان به دودَر کردن کلاس ها می گذرد و خوشگذرانی با رفیقان و شب امتحانی درس خواندن و انتظار نمره ی عالی هم داشتن و کم کاری کردن و انتظار پاداش داشتن و ...، اینها شده عادت های مذمومه که در عمق جانمان نفوذ کرده است و هر کس اینگونه نباشد از نظر خیلی از ماها «زرنگ» نیست و بلد نیست چگونه هم زحمت نکشد هم به نتیجه ی مطلوب برسد!&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">حال، اگر بخواهم یک مقایسه ی سریع با تحصیل در این محیط بکنم باید بگویم که اگر شما استادی دارید که پول بورستان از طریق ایشان تأمین می شود باید بدانید که پس از گذراندن واحد های مربوطه که آن هم دیگر شب امتحانی بودن به هیچ وجه جواب نمی دهد که آن درس را پاس کنید! در دوره ای که مشغول پژوهشتان هستید مثل یک کارمند باید صبح بروید دانشگاه برای تحصیل و تا ساعت ۵-۶ عصر و حتی بیشتر در آنجا حضور داشته باشید چون استادتان حواسش هست و شما را چک خواهد کرد که آیا می آیید یا نمی آیید و برای مثلاً‌ مسافرت به ایران و ... هم باید با هماهنگی ایشان این کار را انجام دهید و ببینید چند روز می توانید مسافرت بروید و ... به هر حال، آن استاد دارد به شما حقوق می دهد در ازای کاری که باید انجام دهید یعنی تحقیق و پژوهشتان که در نهایت می شود عصاره ی دوره ی تحصیلتان. اگر هم کار آزمایشگاهی داشته باشید با موش و جلبک و مواد شیمیایی و غیره سر کار داشته باشید که دیگر غیر از استاد، خود نفس کار هم می طلبد که سر کارتان حضور فعال داشته باشید. بنابراین جایی برای دودَر کردن نمی ماند و این طرز تفکر محلی از إعراب در این جغرافیا ندارد! البته امیدوارم شما جزو آن قشر دودَر کننده ی کار و تحصیل نباشید هیچوقت و در هیچ جا.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">یا اینکه باید گزارش کار به استادتان ارائه دهید و مقاله بنویسید و سر موعد قسمتی از تحقیقتان را به ایشان ارائه دهید و همه ی اینها به حد کافی انرژی بَر هست که دیگر وقتی می رسید خانه، نای کار دیگری را نداشته باشید و تنها به استراحت بپردازید تا یک روز دیگر کاری.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">خب این یک مقایسه ی سریع نوع تحصیل در اینجا و آنجا بود که البته حکایتش از اینکه شنیدید مفصل تر است اما مجال بنده اندک!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">یک روز یکی از هم خانه ای هایم از دست یک نفر در ایران به شدت شاکی بود علتش را جویا شدم گفت: یکی از من خواست که یک بنده ی خدایی را راهنمایی کنم که چگونه برای پذیرش اقدام کند. شماره تلفنم را دادم که تماس بگیرد چون نوشتن بیشتر وقتگیر است. بماند که علی رغم تنگی وقت من، چقدر وقت مرا پای تلفن می گیرد و وقت و بی وقت زنگ می زند! حال هر چه می گویم متوجه نمی شود و می گوید من چیزی بلد نیستم و انتظار دارد من برایش بروم آنلاین فرمهایش را پیدا کنم پر کنم به جایش بروم سؤالاتش را از دپارتمان مربوطه بپرسم و مدارکش را برایش بفرستم و ...مگر می شود؟&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">واقعاً‌ اینها انتظارات نابجایی است و شاید دلیلش این است که آنها که در آن جغرافیا هستند تصورشان این است که کسانی که پذیرش گرفته اند و وارد کانادا یا هر کشور خارجی ای دیگری شده اند دیگر کار دیگری ندارند که! یک کمک هم نمی توانند بکنند؟&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">راه دوری نمی روم یکی از دوستان صمیمی خود بنده چند وقت پیش با بنده تماس گرفت که خم و چم مهاجرت را بپرسد. به ایشان گفتم من واقعاً اطلاعات دقیق ندارم هر روز قانون ها عوض می شود شما باید از خود سایت اداره ی مهاجرت پیگر شوید چون هر چه آنجا هست موثق است نه نقل قول دیگران که غبار زمان هم رویش نشسته باشد. بماند که با این حال، چقدر پای چت نوشتاری و صوتی من و همسرم برایشان وقت گذاشتیم چون مدام از شرایط زندگی اینجا می پرسید. نه که سر خودش هم شلوغ بود در ایران، می خواست در مدت زمان کمتری بیشترین اطلاعات را از طریق ما کسب کند و وقتی به یقین رسید که باید اقدام کند اقدام کند. البته انگلیسی هم نمی دانست و باید چند سال کلاس می رفت تا آن را به جایی برساند! خیلی هم می گفتیم شما باید اول روی زبانتان کار کنید. می گفت حال شما اطلاعات درباره ی زندگی آنجا بدهید من هم پیگر زبان می شوم... خدا می داند که ما چقدر برایشان وقت گذاشتیم و البته اینها بی منت بود به هر حال در عالم دوستی این حرفها نیست و البته این در حالی بود که همسرشان خیلی موافق آمدن نبود و سرتان را در نیاورم آخرش بعد از آنهمه رد و بدل کردن پیغام و حرف زدن و صرف وقت، به ما گفتند: «استخاره کردیم بد آمد فعلاً‌ اقدام نمی کنیم».&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><font face="Mihan-Yekan" size="5">صحبتم سر اینکه چقدر وقت گذاشتیم نیست صحبتم سر این است که خیلی ها از روی ناآگاهی سؤالات بی ربطی می پرسند و انتظار دارند پاسخ دقیقی هم دریافت کنند. مثلاً کسی که زبان انگلیسی بلد نیست دیگر از چند سال قبلترش اطلاعات درباره ی نحوه ی اقامت گرفتن یا پذیرش گرفتن به هیچ دردش نمی خورد. چرا؟ بخاطر اینکه هر ساله قانون ها تغییر می کنند و آن زمانی که صرف توضیح قانون های چند سال قبل تر از اقدام طرف می شود یک زمان مُرده و بیهوده به حساب می آید و وقتی طرف صحبتت یک دوست یا یک قوم و خویش و آشنای معرفی شده است دیگر قضیه پیچیده تر هم می شود بنا به دلایل رو دربایستی معرف شما با شخصی که در ایران هست و اطلاعات می خواهد! حتی معرف تأکید هم می کند که: لطفاً خوب راهنمایی اش کن شرمنده نشویم!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#990000">دوستان عزیز! یک دانشجویی که در یک دانشگاه خارجی درس می خواند وکیل مهاجرتی و کارمند اداره ی مهاجرت و ویزا نیست و فقط اطلاعاتی در سطح نیاز خودش در چند سال قبل دارد و حتی اطلاعاتش در همان سطح هم به روز نیست چون قانون های آن سالی که او پذیرش گرفته است ممکن است با هم اکنون خیلی متفاوت شده باشند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">اینها را گفتم که عرض کنم:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">اگر دیدید کسی فرصت نداشت زیاد وقت بگذارد اطلاعات بدهد راهنمایی کند و ... زود قضاوت نکنید و درکشان کنید. متأسفانه عده ای اینچنین فکر می کنند که آن دیگرانی که پایشان به کشور خارجی رسیده است همه اش لب دریا در حال خوشگذرانی هستند</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;اصلاً از این خبرها نیست.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;نفس می کشی باید با دلار هزینه اش را بدهی! چون اینجا آنجا نیست! بنابراین&nbsp;</span><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">باید&nbsp;</span><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">تمام آنچه را که در محیط قبلیت از فساد سیستم اداری و رانت و دودَر کردن و پول مفت درآوردن و بی زحمت به نتیجه رسیدن و همه ی آن چیزهایی که همیشه خبرش غمگینمان می کند به یاد داری و دیده ای به فراموشی بسپاری و اینجا زحمت بکشی و زندگیت را بچرخانی. بنابراین زحمت کشیدن برای نیل به هدف و نتیجه ی مورد نظر هم زمان بَر است و باید برایش وقت بگذاری و دوباره بنابراین، از لب دریا و خوشگذارنی و اینها هم خبری نیست.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;اینجا لب دریا را هم به وقتش می روند نه در طول هفته ی کاری!</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">این را هم جهت شفاف سازی عرض کنم که:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">من اگر اینجا هستم بابت مطالب&nbsp;</font><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">حتی کمی</span><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;که در این صفحه می گذارم، نه از کسی پولی می گیرم، نه از جایی به من منفعتی می رسد نه کسی مرا وادار کرده به این کار و نه دنبال ثواب الهی هستم.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">چون خودم با بی اطلاعی کامل این مسیر را پشت سر گذاشته ام بهتر آن دیدم که اطلاعات هر چند مختصری را با دیگران نیز به اشتراک بگذارم شاید کمک و راهنمایی کوچکی برای بقیه باشد.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">امیدوارم در همین حد که وقت و فرصتم اجازه می دهد که در خدمت خوانندگان محترم این صفحه باشم مفید هم بوده باشم.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><br></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">در پناه حق باشید!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font size="3" color="#009900"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="3" color="#009900">*هر کاری کردم هایپرلینک نشد این صفحه.</font></div> text/html 2018-08-05T03:04:51+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو چند عکس از غروب آفتاب و هوای بارانی-تابستانی امسال ۲۰۱۸ http://studyincanada1.mihanblog.com/post/184 <div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">سلام&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">چند عکس که برای وبلاگ گرفته شده است اما فرصت به اشتراک گذاشتنشان نبوده تابحال:</font></div><div style="text-align: justify;"><br class="Apple-interchange-newline"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">(فکر کنم بهتر باشد برای دیدن عکس ها صفحه تان را بزرگ کنید.)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><br></span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">ساختمان های روبرو که داشتند ساخته می شدند دو تا پشتی ها به بهره برداری رسیدند سومی در حال کامل شدن داخل ساختمان است و این هم از استخر مجموعه:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img src="http://farsiup.com/images/1s0phdn92vgvu4m78l1.jpg" border="0" alt=" آپلودسنتر فارسی آپ" title=" آپلودسنتر فارسی آپ"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">یک روز آفتابی در وسترن:</font></div><div style="text-align: justify;"><img src="http://farsiup.com/images/1xokctbvnd59pb2x1tap.jpg" border="0" alt=" آپلودسنتر فارسی آپ" title=" آپلودسنتر فارسی آپ" style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://farsiup.com/images/5blmg6mgwyso7715t6r3.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">یک روز آفتابی نزدیک منزل :</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://farsiup.com/images/dxha752zf8jtb8x75cg1.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">اگر دقت کرده باشید شهرسازی شان منظم است و آلودگی بصری ایجاد نمی کند. حتی چمن کاری هایشان جلوی درب خانه ها نیز بسیار مرتب و با فاصله های یکسان و دقیق طراحی شده اند و همین باعث می شود فضا خیلی کارت پستال گونه گردد.&nbsp; در عکس هایی که از بالکن خانه مان گرفته ام اگر دقت کرده بوده باشید این طراحی زیبا را به وضوح می بینید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">و این هم مسیر پشت این عکس:</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://farsiup.com/images/t5v5bkatnbihwls7dz6f.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">و یک روز بارانی-آفتابی خاص از بالکن:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">خدایا! از این باران های رحمت بر ما هم بباران...</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/8.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://farsiup.com/images/ui2xndyu5vw5cu5xf7.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">این عکس پایین که یکی از غروب های تابستانی بود به قدری خاص نقاشی شده بود تو گویی از آسمان: خبر آمد خبری در راه است / خرم آن دل که از آن آگاه است...!</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">من هر موقع به این عکس نگاه می کنم واقعاً فکر می کنم الآن است که پیغام سروش خبر خوبی بیاورد...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/8.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">خیلی حس خوبی به من می دهد این نقاشی زیبای خداوندی!</font><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/8.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://farsiup.com/images/3hy1jcbmh0q21zxmrxuq.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">بیش از این فرصت نگارش ندارم. امیدوارم این عکس ها اندکی حال و هوایتان را عوض کرده باشد به سمت مثبت بودن و امیدوار بودن به آینده ی درخشانی خیلی نزدیک...&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">خدا پناه مردم سرزمینمان باشد!</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399" face="Mihan-Nassim">یاحق!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-07-07T15:01:23+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو باور کنید همدلی از همزبانی خیلی خیلی بهتر است :-) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/183 <div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">گاهی یک اتفاقی می افتد که آدم هر قدر هم سرش شلوغ باشد باز دلش می خواهد بیاید درباره اش دو سطر بنویسد. البته چون خودم را می شناسم می دانم که دو سطرِ در ذهن بنده می شود یک مقاله ی طولانی در وبلاگ!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;از این اتفاقات اینگونه ای که دلم بخواهد بنویسم برایتان، زیاد که نه، اما پیش آمد کرده گهگاهی، گرچه به همان دلیل خودشناسی عمیق&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;جرأت حضور در این صفحه و نوشتن از آن اتفاق را هرگز نداشتم. باور کنید دقیقاً به همین دلیل که دلم می خواهد با تمام جزئیاتش برایتان توضیح دهم که دقیقاً در دل داستان وارد شوید و این به دلیل کمبود وقت بنده میسر نبوده، برایتان ننوشته ام.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">اتفاق دیروزی هم خیلی دلنشین بود و یکهو موجی از انرژی مثبت را به سوی بنده و به احتمال خیلی زیاد به سمت طرف مقابل گسیل داشت که روایتش خالی از لطف نخواهد بود.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">نزدیک کتابخانه ی دانشگاه مان بودم همان جایی که وقتی لا به لای کتابهایش می گردی دنیایت خود بخود بی آنکه چیزی هم بخوانی عوض می شود خب می دانید که فضا چقدر تأثیر بر روان آدمی می گذارد...&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">یک خانم کاناداییِ عینک آفتابی زده با یک تی شرت به نظرم سفید و شلوار و موهای بلوند خوشگل از سمت کتابخانه داشت می آمد که همدیگر را هم نمی شناختیم. تنها چیزی که از ایشان به صورت مبهم به یادم می آید گویا یکبار دیگر چند وقت پیش باز این اتفاق را با ایشان تجربه کردم که از روبرو به هم رسیدیم البته خیلی هم به این خاطره ی محو شده اعتمادی ندارم اما چهره شان برایم تازگیِ تازگی نداشت یک نموره آشنا می زد.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif">&nbsp;بگذریم...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">این خانم که از روبرو می آمد یکهو چشمانمان باهم تلاقی کرد و من که از این کانادایی ها این رسم خوب «لبخند زدن به رهگذرِ روبرو در صورت تلاقی نگاه ها» را به خوبی آموخته ام یک لبخندی به ایشان زدم و ایشان هم همین طور و بلافاصله به من سلام دادند&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif">&nbsp;می خواهم ببرمتان در بطن داستان: <span style="background-color: rgb(255, 255, 0);">قشنگ تصور کنید دو نفر از روبرو به هم می رسند دو نفر غریبه! تنها نقطه ی مشترکشان هم حضور در آن نقطه از زمین در آن زمان باشد و دیگر هیچ. تجسم کنید به هم برسند و به هم لبخند بزنند و سلام دهند به همدیگر...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">خب، قبلاً تر ها گفته بودم که اینها عادت به سلام دادن به غریبه های رهگذر را دارند. اما یک اتفاق دیگری افتاد. ایشان با لبخند گفتند: Hi (این Hi را کشیده تر بخوانید مثل آن خانم که کشیده تر گفتند) من هم فوراً با لبخند جواب دادم: Hi (این Hi دومی را هم کشیده تر بخوانید) ولی من Hi خالی نگفتم بلکه گفتم: Hi, How are you? اوج داستان دقیقاً همین جا بود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">&nbsp;من خب، عادت دارم وقتی به یکی سلام می دهم حتی پشت تلفن، پشت بندش حالش را هم می پرسم. فکر می کنم این هم یک عادت شخصی نیست ما ایرانی ها پشت بند سلام همیشه می گوییم:«سلام خوب هستید؟ / سلام حال شما؟» بنابراین این نه یک صفت فردی که یک ارثیه ی فرهنگی است که با بنده تا به این جغرافیا هم آمده است.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">بله، حالا تصور کنید ما دو غریبه ی لبخند به لب در حین برخورد نگاه ها و سلام به هم دادن که توقف نکرده ایم که! حتی سرعتمان را کم نکرده ایم که! هر کس دارد به راه خودش می رود و یک سلامی می دهد در حین گذر...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">من که جواب دادم: سلام خوب هستید؟ این خانم که از من رد شده بود ایستاد و به پشت نگاه کرد و من هم که از ایشان رد شده بودم ایستادم و به پشت نگاه کردم یعنی به همدیگر نگاه کردیم و ایشان جواب داد: good, How are YOU? من هم گفتم خوب هستم و رد شدیم رفتیم دنبال ادامه ی زندگی مان. آن YOU با حرف بزرگ را عمداً آنطوری نوشتم که شما حین خواندن تأکید لحنتان روی YOU باشد دقیقاً به همان ترتیب که این خانم گفتند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">خب، آن حس مثبتی که با احوالپرسی بنده به ایشان دست داده بود من هم همراه با ایستادن ایشان و به پشت سر نگاه کردن و جواب بنده را دادن به همان مثبتی از این خانم دریافت کردم و باورتان نمی شود اگر بگویم چه اتفاق زیبایی در دلم به وقوع پیوست و شک ندارم که برای ایشان هم آن انرژی مثبت روانه شد و چقدر حال هر دویمان در یک لحظه خوب شد از درون.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/25.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">خب، دلیل این ایستادن این خانم را هم می توانم حدس بزنم طبق تجربه های قبلیم. اینها فرهنگ با لبخند سلام دادن و رد شدن به رهگذر را زیاد دارند اما کمتر دیده ام که پشت بند سلام دادن حال احوال کنند و این احوالپرسی بنده خیلی به چشمشان می آید «تو گویی برایشان ارزش قائل شده ای که حالشان را هم بپرسی» نمی دانم این حس را دارند یا چه!؟ اما هر چه هست این حرکت برایشان جالب توجه است. پشت تلفن وقتی زنگ می زنم برای کاری اداری و وقتی کارمند گوشی را برمی دارد و سلام و احوالپرسی می کنم جوابشان اینگونه است: I'm good, thanks for asking! یعنی ممنون که حال منو پرسیدی. پشت تلفن آنها احوالپرسی می کنند اما اصلاً این انتظار را از مشتری ندارند که احوالپرسی کند چون طبق عادت مرسوم مردم که زنگ می زنند بعد از سلام دادن مستقیم می روند سر اصل مطلب و مسأله ی پیش آمده را مطرح می کنند اینکه یکی حواسش هست که حال طرف مقابلش را بپرسد برایشان قابل توجه است و بابتش هم از شما تشکر می کنند.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">به اشتراک گذاشتن این حس خوب یک طرف، پیغامی و درسی که این موضوع برایم داشت و مرا به فکر وا داشت این بود که:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="7" color="#cc66cc">چقدر می شود روابط انسانی را لطیف تر برگزار کرد خدایا!!!</font><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">به تازگی یک مطلب داشتم می خواندم درباره ی مشکلات فعلی مردم در جامعه ی ما، اما آخر مطلب یک چیز قشنگ نوشته بود:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">«ما در جامعه‌ی ایران، در خیلی از این موارد شبیه به همیم! پول نداریم، آب نداریم، شغل نداریم، رفاه و خیلی چیزهای دیگر نداریم. اما آفتِ ما این است که درگیرِ همین چیزها بمانیم! احترام گذاشتن خرجی ندارد، کمک کردن به دیگران مهارت خاصی نمی‌خواهد، جزم کردن عزم با یک اعتمادبه‌نفس ساده حل می‌شود، علاقمندی را حفظ کردن به نوبه‌ی خود هنر است»*</font><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">...(ادامه داشت اما منظور بنده همین قسمتش بود).</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">بله، در عین همه ی مشکلات میهنمان همه ی همه ی مشکلات ریز و درشت که قربان خدا بروم همه اش هم درشت درشت است!!!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;در کنار همه ی این مسائل، آیا نمی شود ما مردم هوای همدیگر را خوب داشته باشیم؟ نمی گویم بیشتر، چون اصلاً همان مقدار کمترش را هم شوربختانه رعایت نمی کنیم که تازه بگوییم آن مقدار کم را بیشتر کنیم! ما مردم <u>اصلاً</u> هوای همدیگر را نداریم.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;با استثنائات کاری ندارم کل جامعه را عرض می کنم. مگر یک لبخند چه خرجی دارد که از همدیگر دریغش کنیم؟ کل گفت و گوی گذرگاهیِ من و آن خانم کانادایی ۲۰ ثانیه هم نشد اما به اندازه ی یک دنیا حال مرا خوب کرد همان زیر ۲۰ ثانیه! اینهمه عجله و شتاب برای چه است؟ به قولی: به کجا چنین شتابان آخه؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">ما یک خویشاوند عزیزی داریم که وقتی می رود در یک مغازه ای که فروشنده کاملاً هم غریبه است این آقای خویشاوند ما ببینید لحن صحبتش با یک غریبه چگونه است: «الهی که من قربانت بروم ببخش که چند مدل را زحمت دادیم آوردی نگاه کردیم دست گلت درد نکند. قربانت بروم من!» با یک غلظتی این حرفها را می زند به عینه دیده ام که مغازه دار غریبه عاشقش می شود و چقدر حال آن غریبه هم تحت تأثیر حال خوب این آقا خوش می شود....&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">دیروز پریروزها به همسرم می گفتم که: خداییش ما مردم اصلاً هوای همدیگر را نداریم در این وانفسایی که گرفتارش هستیم! فقط تنها هدفمان این است که پا روی بغل دستی بگذاریم آن بشود پله تا ما برویم بالا!!! دریغ از یک جو همدلی!!!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399">ببخشید من باز زیاد حرف زدم!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;به قولی : یکی سیم مرا بکشد&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif" style="color: rgb(51, 51, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" color="#333399"><font face="Mihan-Nassim">کل حرف بنده در این مطلب پایینی که به تازگی خوانده ام نهفته است من خداحافظی می کنم از شما و دعوت می کنم </font><b style=""><font face="Mihan-IransansBold">دل بدهید</font></b><font face="Mihan-Nassim"> به این داستان تا دست کم همین مخاطب های خاص این صفحه و بنده بتوانیم این روش را در زندگیمان پیاده کنیم تا اگر کسی هم خوشش&nbsp; آمد از این رفتار برای خودش بردارد و آن یکی هم همین طور و آن دیگری و آن دیگران... و روزی ببینیم چه گلستان پر از صفا و صمیمیتی در بین مردم ایجاد شده است خدایا!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif">&nbsp;به امید آن روز...<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></font></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#333399"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">گاهی یك حرفایی در عین سادگی آغشته به علمند، ادبند، عقلند، حتی عشقند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">خانم جوانی در اتوبوس نشسته بود. در ایستگاه بعدی خانمی مسن با ترش رویی و سروصدا وارد اتوبوس شد و كنار او نشست و خود را به همراه كیفهایش با فشار و زور بر روی صندلی نشاند .</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;شخصی كه در طرف دیگر خانم جوان نشسته بود از این موضوع ناراحت شد و از او پرسید كه چرا حرفی نمیزند و چیزی نمیگوید .&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">خانم جوان با لبخندی پاسخ داد :&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;لزومی ندارد برای موضوعات ناچیز خشمگین شد و بحث كرد ، <span style="background-color: rgb(255, 255, 0);">*سفر ما با یكدیگر بسیار كوتاه است*. من در ایستگاه بعدی پیاده میشوم .&nbsp;</span></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;این جواب ارزش این را دارد كه با حروف طلایی نوشته شود .&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp; *لزومی ندارد برای موضوعات ناچیز بحث كرد ، سفر ما با یكدیگر بسیار كوتاه است*&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;اگر تك تك ما این موضوع را درك میكردیم كه وقت ما بسیار كم است ، آنوقت متوجه میشدیم كه پرخاشگری ، بحث و جدلهای بی نتیجه ، نبخشیدن دیگران ، ناراضی بودن و عیب جویی كردن تلف كردن وقت و انرژی است .</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;آیا كسی قلب شما را شكسته است ؟&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">*آرام باشید ، سفر بسیار كوتاه است.*</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">آیا كسی خشم شما را برانگیخته است ؟&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">*آرام باشید ، ببخشید ؛ سفر بسیار كوتاه است .*</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">آیا كسی به شما خیانت كرده ، زور گویی كرده ، شما را فریب داده یا تحقیرتان كرده است ؟ *آرام باشید ، ببخشید ؛ سفر بسیار كوتاه است .*&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;هرمشكلی كه دیگران برایمان ایجاد میكنند ، بخاطر داشته باشیم كه *سفر ما با یكدیگر بسیار كوتاه است*&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;هیچكس طول این سفر را نمیداند . هیچكس نمیداند ایستگاه او چه زمانی خواهد بود . *سفر ما با یكدیگر بسیار كوتاه است .*&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;بیایید دوستان و خانواده را دوست بداریم ، با احترام و مهربان باشیم و یكدیگر را ببخشیم . بیایید زندگیهایمان را با قدردانی و خوشبختی پر كنیم .</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">&nbsp;ما&nbsp; حتی نمی‌دانیم فردا چه خواهد شد&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#006600">نهایتا اینكه سفر ما با یكدیگر بسیار كوتاه است**.</font></div></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#663300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#663300">* نویسنده: امیر مسعود ضرابی</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#663300">**نویسنده: متأسفانه بی نام&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-06-27T04:33:06+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو چه سؤالاتی را از یک دانشجوی دکترا نباید پرسید! :) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/182 <div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5">سلام به همگی</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5">این هم پست درست و درمونی که آ سد رضا گفتند&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8330258642/529b15e35fe858577cc00bceca1a588b.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5">لباسش را هم زدند البته لباسش هم شامل فوق لیسانس می شود هم دکترا. نوش جانتان!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8330258650/don_t_ask_me_about_my_thesis_womens_premium_t_shirt.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8330258668/please_don_t_ask_me_about_my_thesis_men_s_long_sleeve_t_shirt_by_next_level.jpg" alt=""></font></div> text/html 2018-06-13T00:26:37+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو سرشلوغی... http://studyincanada1.mihanblog.com/post/181 <div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold">سلام</font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold">حرف برای گفتن خیلی زیاد است اما وقت کم.&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold">صبور باشید که خدا صابران را دوست دارد...</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div> text/html 2018-05-24T16:32:40+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو پرسش و پاسخ http://studyincanada1.mihanblog.com/post/180 <div class="messageOne-body" style="text-align: justify; margin: 5px; padding: 10px; border-right: 1px solid rgb(187, 187, 187); line-height: 17px; overflow: hidden; width: 540px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">سؤال:</font></div><div class="messageOne-body" style="text-align: justify; margin: 5px; padding: 10px; border-right: 1px solid rgb(187, 187, 187); line-height: 17px; overflow: hidden; width: 540px;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">سلام وقت بخیر, ببخشید مزاحم شدم یه سوال خیلی مهم داشتم کسی تو شهر لندن پیدا نکردم که ازش بپرسم, سوالم اینه که کار سیاه (پرداخت دستمزد با پول نقد) تو شهر لندن میشه پیدا کرد؟ خیلی لطف میکنید اگر اطلاعی دارید جواب بدید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">پاسخ:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">&nbsp;سلام. چون پاسخ مستقیم به پیغام دادن در وبلاگ ممکن نیست (غیر از بخش نظرات منظورم است) سؤال شما را در بخش مطالب پست شده نوشتم تا جواب را نیز همین جا مشاهده بفرمایید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">راستش یک بار از یکی از دوستان چنین چیزی شنیدم که برای یک بنده ی خدایی توصیه می کردند به دنبال چنین کارهایی باشند که پول نقد دریافت کنند. البته به اسم «کار سیاه» نشنیدم تابحال. اما گویا چنین کارهایی هست. اما در چه زمینه ای نمی دانم. شاید در زمینه ی ارسال پیتزا به مشتری&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif">&nbsp;البته اینجا لندن کاناداست نه لندن انگلستان.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="4">با تشکر!</font></div><ul class="toolset clearfix" style="margin: 0px; padding: 0px; list-style: none; text-align: right;"><li style="margin: 0px 10px 0px 0px; padding: 0px; list-style: none; direction: ltr; float: left;"></li></ul> text/html 2018-05-10T13:23:11+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو گزارش تزنویسی و عکس های بهارگونه http://studyincanada1.mihanblog.com/post/179 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">به توصیه ی آقا یا خانمِ ... که گفتند دست کم گزارش کار بدهم و شما انرژی مثبت به سوی بنده روانه کنید&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">:</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">از ۱۰ فصل تز + مقدمه و نتیجه گیری، ۴ فصل + مقدمه نوشته شده، فصل پنجم دارد سر و سامان پیدا می کند... ۱۱ روز از برنامه ام عقب هستم به دلیل امتحانات پایان ترم بچه ها و تصحیح اوراق و وارد کردن نمره ها در اینترنت و ...&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">راستش را بخواهید من همیشه فکر می کردم کار مهندسی ها سخت است یا علوم پایه و پزشکی، اما هر چه بیشتر خودم غرق کار شدم منظورم تز&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">نویسی است به این نتیجه رسیدم که کار آنها خیلی راحت تر است. آنها یا در آزمایشگاه مشغول تست متغیرهای مختلف هستند یا مشغول تست دستگاهی چیزی و یا پای کامپیوتر در حال simulation و داده گیری و ... هستند و کلی داده دارند و با همان ها کارشان راه می افتد و بالاخره نتیجه ای این وسط عایدشان می شود که ارائه دهند و درواقع تزشان می شود گزارش کارهایی که کرده اند و نتایجی که به دست آورده اند. نهایتاً به این نتیجه می رسند که این ماده روی این موضوع جواب نمی دهد و کسانی که بعد از آنها قرار است در این حوزه کار کنند دیگر سراغ آزمایش این ماده روی این موضوع نمی روند چون قبلاً یکی زحمتش را کشیده و نتیجه نگرفته (مثلاً) یا گرفته.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">اما ما علوم انسانی ها<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">نه داده ای نه متغیری نه نمونه ای نه دستگاهی نه آزمایشگاهی نه برنامه ی خاصی روی کامپیوتری نه چیزی!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">خودمان هستیم و خودمان و این مغزمان و این تراوشات ذهنی مان. یعنی علی و حوضش تنهای تنها هستند و فقط باید ببافند&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">از شوخی گذشته جدی می گویم ها! کار ما علوم انسانی ها بافتنی ست&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;حالا شانس بیاورید این وسط، داورها هم همان چیزی را که شما بافته اید در ذهنشان بافته باشند وگرنه مدام می خواهند بگویند: «نه اینطوری نباید می بافتی خارج از موضوع بافتی&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;اینجا را زیادی بافتی کش بافتی شل بافتی سفت بافتی و در بدترین حالتِ ممکن ممکن است بگویند&nbsp; همه اش را بشکاف از نو بباف<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">).</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">ما ادبیاتی ها با همین واژه ها سر و کار داریم و واقعاً تنها ابزار تزنویسی مان همین مغزمان است و تراوشاتش...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">یعنی همه چیز به استنباط شخص شما بستگی دارد. در فوق لیسانس در آنجا می گفتند: حق ندارید از خودتان چیزی بنویسید و تنها گزارش گفته های دیگران را می دهید البته با زبان قلم خودتان نه کپی مستقیم نوشته های دیگران! که قربانش بروم بیشتر تزها هم کپی محض بود&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif">&nbsp;و حتی خاطرم هست سر پایان نامه ی فوق لیسانس یکی از بچه ها داور پایان نامه که رفته بود خیلی از نقل قول مستقیم های پایان نامه را از اینترنت پیدا کرده بود دیده بود شاید ۹۰٪ پایان نامه کپیِ محض است</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp; می گفت این پایان نامه قابل دفاع نیست و کلی میانجی گری کردند که این مورد خاص است پذیرش خارج دارد یک نمره ای به او بدهید قبول شود برود وقتش تنگ است و ...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">وا اسفاااااا از تولیدات علمی ما! وا اسفاااااا!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;دست روی دلم نگذارید که خون است هااا! خون!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">یا مثلاً دانشجوی زیست شناسی ای بود که می گفت اینجا قبول نمی کنند که این ماده نتیجه نداد جواب نداد «باید» جواب دهد! دانشگاه اینقدر خرج آزمایشت می کند که آخرش بیایی بگویی «جواب نداد»؟؟؟ خجالت نمی کشی؟</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;برو یک کاری کن جواب دهد!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;و اینگونه می شد که از چندین نفر از بچه های رشته های علوم پایه و طبیعی در دوره ی فوق لیسانس شنیدم که به همین دلیلِ منطقِ بی منطقی دانشگاه مجبور بودند در داده ها دست ببرند تا «جواب دهد!».&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خدایا! قیامتت را برسان من دیگر طاقت ندارم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/20.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">باز به حاشیه رفتم. ببخشید! دلم خون است از این تولید علم در آنجا!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">بله داشتم می گفتم که کار ما خداییش سخت است و سخت.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">ظاهرش این است که : بابا! کلی لذت می برید رمان می خوانید خب!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;ولی این رمان خواندن ما کجا و آن رمان خواندن از روی تفریح کجا؟</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;ما در یک رمان باید کلی به دنبال عناصر نشان دهنده ی فلان موضوع بگردیم و استدلال کنیم که چرا فکر می کنیم این عناصر به این موضوع ربط دارند و شاهد مثال بیاوریم از اینجا و آنجا و که فلانی هم چنین گفته و چنان گفته. دکترا دیگر مانند فوق لیسانس نیست که بگویند فقط گزارش گفته های دیگران را بده و تمام. (البته شاید در این سوی عالم همین را هم از فوق لیسانس ها نپذیرند که فقط حرف دیگران را بگویی. نمی دانم من اینجا فوق لیسانس نخوانده ام</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">). اینجا باید صاحب نظر باشی! فردا قرار است آن دیگران به حرف های خود شما استناد کنند و شما هم بشوی یکی از منابع و مآخذ نوشته های دیگران. هیچ کس هم با هیچ کس شوخی ندارد اینجا. به همین دلیل است که این کشورهایی که حتی به اندازه یک صدم ما نه تاریخ دارند نه قدمت نه هیچ چیز دیگر، به اندازه هزار برابر جلوتر از ما حرکت می کنند در تولید علم و پیشرو هستند. دیگر این دلایل که کسی پذیرش خارج گرفته نرود پذیرشش می پرد یک نمره ای بدهید برود جواب نمی دهد اینجا. هم خودت را اخراج می کنند هم آن استاد راهنمایت را که چنین پیشنهاد بی شرمانه ای را به داور می دهد هم آن ناظر جلسه ی دفاع را که معلوم نیست به او چه رسیده که رضایت داده این اتفاق ها بیافتد هم آن داوری را که حتی تحت فشار بقیه با اکراه کوتاه آمده و یک نمره ی قبولی سطح پایین برای پایان نامه ی غیرقابل دفاع داده هم از زمین و زمان ساقطت می کنند (دور از جان شما) که دیگر نروی تمام اینترنت را کپی کنی در پایان نامه ات و به خورد دیگران دهی به اسم خودت!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">حال تو خود بی زحمت برو و حدیث مفصل را از این مجمل بخوان تا حساب کار دستت بیاد عزیز دل...!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">این هم چند عکس از روزهای این روزهای ما:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">شنبه ای که گذشت رفته بودیم هواخوری در منطقه ی حفاظت شده ی اطراف لندن به نام Fanshawe Conservation Park که جای باصفایی است. هم آب دارد، هم قایق دارد، هم از این کاروان ها کرایه می دهند که شب بمانی و کباب بزنی وسط درخت ها، هم سرویس بهداشتی دارد، هم درخت دارد، خلاصه هم زمین دارد، هم آسمان. اینها بماند چون شمال خودمان هم کم از اینها ندارد اما با این تفاوت که متأسفانه شمالِ ما زباله هم زیاد دارد</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">&nbsp;و اینجا ندارد</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">. یک اتاق هم داشت که ماشین لباسشویی گذاشته بودند که اگر کسی شب آنجا ماند و لباسهایش کثیف شد بتواند بشوید. این یکی دیگر نوبر بود وسط دار و درخت و ...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">البته ورودی هم دارد</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">. یک روزش ۱۴ دلار است که می توانی تمام روز را از آن ورودی استفاده کنی و اگر هم بیرون رفتی دوباره با همان می توانی برگردی وارد شوی. بعد یک کارت هم می دهند که به ازای ۵ ورودی در طول سال ۲۰۱۸ که با هر بار ورود مهر می خورد بار ششم را رایگان وارد شوی. از این کارهای تبلیغاتی اینجا زیاد است بی حد و شمار....</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">جهت بهتر دیدن عکس ها بزرگنمایی کنید منظورم فقط عکس هاست ها نه موضوعات دیگر</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8325977542/photo_2018_05_10_09_50_38.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8325977892/photo_2018_05_10_09_50_39.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">این هم لب آب</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">بنشین بر لب جوی/آب و گذر عمر ببین...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8325978250/photo_2018_05_10_09_57_50.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">هنوز خیلی از درختان بیدار نشده اند اگر بیدار شوند اینجا می شود بهشت</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8325978284/photo_2018_05_10_09_57_52.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8325978292/photo_2018_05_10_09_57_54.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8325978434/photo_2018_05_10_09_57_55.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8325978426/photo_2018_05_10_09_57_57.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">این هم دوشنبه ی گذشته دانشگاه ما نمایی از اتاق بنده در کتابخانه</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">نمی دانم چه خبر بود مسابقه ی دوچرخه سواری با مانع بود&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">یا چه</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">! کلی دانشجوی دوچرخه سوار کلاه کاسکت دار آمده بودند و از وسط مانع ها می رفتند و می آمدند. این را هم بگویم که اینجا برای دوچرخه سواری باید حتماً کلاه سرتان باشد.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">بزرگنمایی عکس فراموش نشود</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8325978584/photo_2018_05_10_09_50_41.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">این هم دیروز یعنی چهارشنبه ۹ می ۲۰۱۸ و ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ جنگل و خیابان های روبرو و کنار خانه ی ما</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#000099" face="Mihan-Nassim" size="5">گفتم «کنار خانه ی ما» یاد خونه ی مادربزرگه افتادم </font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">کنار خونه ی ما همیشه سبزه زاره دشتاش پر از بوی گل اینجا همه ش بهاره ...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">برای کنار خونه ی شما هم همین آرزوها را از صمیم قلبم دارم...</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8325978634/photo_2018_05_10_09_50_41_2_.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">خدا به مردم سرزمینمان امنیت روحی و جسمی و آرامش عنایت کناد!</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">آمین.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-04-21T16:04:27+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو بهار شناسنامه ای و فرضی ما در یک زمستان واقعی و عملی http://studyincanada1.mihanblog.com/post/177 <font size="5" face="Mihan-Nassim">سلام</font><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">آنجا درختان سبز شده اند شکوفه داده اند یا دارند شکوفه می دهند اینجا طبیعت هنوز از خواب زمستانی بیدار نشده، زمین برفی، چمن ها زرد، درختان بی غنچه و بی برگ، آسمان ابری و برفی...</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8324271176/photo_2018_04_21_12_03_52.jpg" alt=""></font></div><div><br></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">یاد شعر« زمستان» زنده در یاد اخوان ثالث افتادم که چقدر به شخصه عاشقش هستم...</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">به زیبایی تمام این واقعیت بیرونی طبیعت زمستان را با واقعیت درونی روزگار و عصر خودش در یک دوپهلو گویی شاهکارانه به تصویر کشیده است. البته که هنوز در به روی همان پاشنه می چرخد و حتی بدتر...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"></font></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">تکه هایی از این شعر زیبا را با تصویر مرور می کنیم:</font></div><div><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><br></span></div><div><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">نگه جز پیش پا را دید نتواند</span></div><div><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">که ره تاریک و لغزان است:</span></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8324272176/photo_2018_04_21_12_03_47.jpg" alt=""></font></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8324271826/photo_2018_04_21_12_03_28.jpg" alt=""></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br class="Apple-interchange-newline">هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">نفس ها ابر، دلها خسته و غمگین...</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8324271634/photo_2018_04_21_12_03_23.jpg" alt=""></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">درختان اسکلتهای بلور آجین:</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8324271692/photo_2018_04_21_12_03_18.jpg" alt=""></font></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">زمین دلمرده:</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8324271484/photo_2018_04_21_12_03_36.jpg" alt=""></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8324272350/photo_2018_04_21_12_03_33.jpg" alt=""></font></div><div><br></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">سقف آسمان کوتاه:</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8324271668/photo_2018_04_21_12_03_25.jpg" alt=""></font></div><div><br></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">غبار آلوده مهر و ماه،</font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim">زمستان است....</font></div><div><br></div><div><br></div> text/html 2018-04-10T00:01:09+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو اینجا کجاست؟ http://studyincanada1.mihanblog.com/post/176 <div><br></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#3366ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#3366ff">سلام</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#3366ff">فکر می کنید ساختمان این عکس کجاست یا کجا می تواند باشد؟</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#3366ff">&nbsp;برای دیدن بهتر تصویر، صفحه را بزرگ کنید.</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8323354868/20170904_162348.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">به روز رسانی پاسخ :</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">پارسال که رفته بودیم شهر نیاگارا، اینجا روبروی آبشار نیاگارا و اداره ی پلیس شهر نیاگارا بود که دور و برش را اینگونه سبز و تمیز و مرتب کرده اند و نیمکت هایی هم روبروی ساختمان گذاشته اند که مسافران می توانند آنجا استراحت کنند. شاید بتوان گفت تقریباً همه ی کسانی که در عکس مشاهده می کنید مسافر هستند و برای دیدن آبشار آمده اند و در آن قسمت در حال استراحت هستند. خب، آبشار از قسمت آمریکایی تا کاناداییش یک مسافت زیادی دارد که بایستی پیاده بروید و لذت ببرید از فضایش. واقعاً هم آدم را خسته می کند.</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">و اما در این تصویر نکاتی نهفته است برای عبرت گیرندگان:</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">اداره ی پلیس باشد اینهمه هم سرسبز باشد نیمکت هم خودشان گذاشته باشند برای نشستن روبروی اداره ی پلیس شان! اینها همه بماند! اجازه هم بدهند عکس هم بگیری از آن محوطه!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-family: Mihan-Iransans; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">والله ما که ندیده بودیم از این چیزها!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-family: Mihan-Iransans; font-size: x-large;">بسی تعجب کردیم و در شگفتی فرو رفتیم.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(51, 51, 255); font-family: Mihan-Iransans; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">همه ی اینها به کنار، وقتی هم پلیس ها را ببینی اصلاً هیچگونه ترسی تمام وجود و هستی ات را فرا نگیرد</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-family: Mihan-Iransans; font-size: x-large;">&nbsp;و حتی بتوانی بروی داخل اداره ی پلیس بگویی گوشیم به دلیل در مرز آمریکا بودن سیستمش رومینگی شده است و نمی توانم با همسرم تماس بگیرم. منتظرش&nbsp; هستم ماشین بیاورد برویم. امکانش هست با تلفن شما یک زنگی به او بزنم و بگویم کجا هستم؟ و خانم مأمور پلیس هم شماره ات را بگیرد و خودش به همسرت زنگ بزند و بگوید که خاله دانشجو روبروی اداره ی پلیس منتظرت است و کلی با تو خوشرفتاری کند و تو هم نترسی اصلاً و تشکر و خداحافظی کنی و بیایی بیرون.</span></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Iransans" size="5" color="#3333ff">أللهُ أکبر!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></font></div> text/html 2018-04-07T00:57:50+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو برف می بارد برف... ۱۷ فروردین ۱۳۹۷ خورشیدی http://studyincanada1.mihanblog.com/post/175 <div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">بله</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">«ما یه همچین چیزایی تو خودمون داریم»*&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">همین الآن ساعت ۸:۵۸ دقیقه ی جمعه شب ۱۷ فروردین ۱۳۹۷ خورشیدی&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">مصادف با ۶ آوریل ۲۰۱۸ میلادی</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">دیشب هم گویا همین برنامه بوده از نصف شب باریده بوده و ما خبر نداشتیم برف خواهیم داشت و صبح که پرده ها را کنار زدم در کمال ناباوری با یک صحنه ی کاملاً برفی روبرو شدم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">جهت رؤیت کامل تصویر را بزرگتر کنید.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8323129242/photo_2018_04_06_20_57_12.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">این هم جاده ی لندن به Xeter (بخوانید اِگزِتِر) در روز چهارشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۷ خورشیدی</font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8323129276/photo_2018_04_06_21_05_08.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5">&nbsp;و این</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8323129268/photo_2018_04_06_21_05_10.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="5"><br></font></div><div style="text-align: right;"><font face="Mihan-Nassim" size="4" color="#000099">*جناب خان&nbsp;</font></div> text/html 2018-04-05T19:40:52+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو ورود به منزل با کفش طبق قانون کار کانادا (اندر خلق و خو که نه، اندر قوانین کانادایی) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/174 <div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">می خواستم چند تا عکس از عکس های قبلیم که برای وبلاگ گرفته بودم و فرصت نشده بود در اینجا بگذارم برایتان پیدا کنم این عکس ها توجهم را جلب کرد و گفتم درباره شان هم اندکی صحبت کنم. البته خیلی اندک...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8323060842/photo_2017_12_28_13_40_25.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">داستان از این قرار است که اینجا در کانادا یک قانونی دارند که در حین انجام کار به عنوان وظیفه ی کاری یعنی شغلت نمی توانی کفشت را دربیاوری. این قانون با مقررات درون خانه ای بسیاری از ما ایرانی ها نمی سازد خب.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">حال بعضی ها بخاطر اینکه نماز می خوانند با کفش وارد خانه نمی شوند بعضی ها صرفاً بخاطر تمیز نگه داشتن خانه و بعضی دیگر هر دو. البته یک گروه چهارمیِ هیچکدامی هم هستند&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;که کلاً حکایتشان متفاوت است و خارج از بحث ما.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">خب، ما هم که اینجا فعلاً مستأجر هستیم وقتی مدیر ساختمان خودش داخل خانه می آید برای مثلاً عوض کردن پوشال furnace که همان مخزن گرمایشی سرمایشی داخل آپارتمان است یا وقتی می آیند برای بازرسی سالانه ی سیستم ضد حریق و ... که همه ی اینها می طلبد وارد خانه شوند همیشه این مشکل کفش درنیاوردنشان به قوت خود باقی ست و زمانی که خارج از محدوده ی مجازِ جلوی در این طرف تر می آیند بعد از رفتنشان آدم ماتم می گیرد که چه کنم خدایا! با کفش آمد!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/12.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">برای جلوگیری از این دغدغه ها،&nbsp;</font><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">از سالها پیش&nbsp;</span><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">ما فکر بکری کرده ایم به این صورت که: اینها قبل از ورود به خانه یادداشت می گذارند که فلان تاریخ می آییم داخل منزل. آمدنشان هم به این صورت است که اول می آیند در می زنند اگر کسی در منزل بود که بود اگر نه، خودشان کلید می اندازند و می آیند داخل. حتماً‌ می گویید اینکه امن نیست که!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;چرا، امن است نگران نباشید.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;البته خب آدم عاقل وقتی خودش در منزل نیست وسایل باارزشش را جلوی چشم دیگران نمی گذارد که! اما من در طول این ۷ سالی که در این آپارتمان ها بوده ام ندیده ام خدای ناکرده دزدی ای چیزی توسط مدیر ساختمان صورت بگیرد. واقعاً‌ از این نظر امن است نگران نباشید. یعنی همین که الآن اینها را نوشتم برای خودم هم عجیب است که چرا آدم باید فکرش به آن طرف ها سوق پیدا کند که نکند چیزی از خانه بردارند.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;منظورم این است که این فکر به ذهن خطور کردنش معلول موارد بیشماری بوده و هست که ما ایرانی ها همیشه از آن نظر در ناامنی کامل به سر برده و می بریم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;و گرچه در این محیط این مسأله موضوعیتی ندارد اما ناخودآگاه ذهن ها به آن سو کشیده می شود دیگر.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">بله، عرض می کردم که وقتی می آیند ما همیشه همان دم در از مدیر ساختمان یا تکنسین خواهش می کنیم که کفششان را دربیاورند. در اینجا چند حالت پیش می آید:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">۱- با گوشزد کردن قانون کار در کانادا، می گویند نمی توانیم کفشمان را دربیاوریم چون منطق این قانون این است که اگر کفشت را دربیاوری سوزنی چیزی در پایت برود یا آسیبی ببینی پای خودت است و محل کار هیچگونه مسؤولیتی را در این فقره نمی پذیرد.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">۲- با گوشزد کردن قانون کار در کانادا، خودشان یک پوششِ روی کفش از کیفشان درمی آورند و می کشند روی کفش هایشان و وارد خانه می شوند. این مورد شامل برخی از تکنسین ها می شود که برای انجام اموری چون وصل کردن مودم اینترنت و ... می آیند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">۳- ضمن گوشزد کردن قانون کار در کانادا، اما کفش هایشان را در می آورند و وارد خانه می شوند که این آخری از نادرات امور است.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">بله، حل مسأله ی ما به این شکلی که در تصویر می بینید انجام می گیرد. ما هم قبل از آمدنشان همه جا را با احتیاط و باحوصله روزنامه پیچ می کنیم چون می دانیم از کدام مسیر به کجا قرار است بروند و همان دم در ازشان می خواهیم از روی این روزنامه ها راه بروند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">مدیر ساختمان قبلی مان در همین خانه ی فعلی، چند باری که آمده بود منزلمان، یک نگاه عجیب و غریبی به این روزنامه ها می انداخت و با کفش هایش وارد منزل می شد. یک بار هم نتوانست دوام بیاورد و رو به من و همسرم گفت: We are not dirty یعنی ما کثیف نیستیم چرا اینهمه روزنامه پهن می کنید هر بار هر بار؟* (من مترجم خوبی می شوم ها </font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;<span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">حتی دل طرف را هم می خوانم و به ترجمه اضافه می کنم</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">).</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">همسرم هم در جواب گفت: But your shoes ARE یعنی شما نه، اما کفش هایتان کثیف هستند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">بماند که واقعاً‌ همانطور که خیلی قبلاً تر ها عرض کرده بودم من واقعاً در این ۷ سال نفهمیدم که این واژه ی dirty که در قاموس لغات این خارجی ها هست مصداق هایش دقیقاً‌ چه چیزهایی هستند؟ و اینها واقعاً به چه چیزهایی می گویند: «کثیف»؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif">&nbsp;این از سؤالات پیچیده ای است که در به در در پی یافتن جواب برایش هستم و متأسفانه نمی شود به یک کانادایی این را گفت که! بدشان می آید خب.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;از نظر این قوم و اقوام دیگر خارجی همه چیز تمیز هستند مگر اینکه خلافش ثابت شود&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;حال چرا این خلافش هرگز ثابت نمی شود أللهُ أعلم.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8323060826/photo_2017_12_28_13_40_26.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">خداییش زندگی ای داشتیم با این روزنامه ها هااااا!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">حدود دو سه ماه پیش یک اتفاق عجیبی افتاد که خیلی به ما آرامش داد. مدتی ست که مدیر ساختمان های ما که همیشه باید یک زوج باشند عوض شده اند و این جدیدها بسیار انسان های فعال و کاری و مهربان و خوش برخورد و با روابط عمومی بالا و غیره هستند.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif">&nbsp;<font face="Mihan-Yekan" size="5">یک بار که قرار بود اینها بیایند برای تعویض پوشال و ما می خواستیم برویم بیرون، باز همه جا را از همان دم در تا انتهایی ترین قسمت اتاق خواب که مخزن گرمایش و سرمایش آنجاست روزنامه پیچ کردیم که آماده باشیم. هنوز در خانه بودیم که Marie و Scott مدیران ساختمان ما در زدند و آمدند داخل. علی رغم چینش روزنامه ها باز آمدیم بپرسیم که امکانش هست کفش هایتان را دربیاورید که قبل از سؤال ما دیدیم که Marie دمپایی هایش را درآورد و Scott کفش هایش را.&nbsp;</font><font face="Mihan-Yekan" size="5"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">مرا می گویید؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">همسرم را می گویید؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">آنها که تعجب و در عین حال خوشحالی ما را دیدند گفتند: از بابت ما نگران نباشید ما همیشه کفشمان را درمی آوریم.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;البته به نظرم منظورشان برای خانه ی کسانی بود که حساسند.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">خدا را شکر! این یک مسأله ی آزار دهنده ای برای ما بود که با وجود این دو مدیر ساختمان با درک و فهم بالا رفع شد&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">و خیلی جالترش اینکه وقتی همسرم برای اینکه مثل مدیر ساختمان قبلی برایشان سوء تعبیر نشود همان بار اول شروع کرد به تعریف داستان گفت و گوی او و مدیر قبلی، خود Scott هم به گفته ی همسرم صحّه گذاشت که: بله کفش ها تمیز نیستند که! از بیرون آمده اند. جالبترترش اینکه اینها هم کانادایی هستند آن قبلی ها هم کانادایی بودند. می بینید چقدر نمی شود هیچ چیز را تعمیم داد؟</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;حال اگر من می خواستم اندر خلق و خوی کانادایی ها بنویسم کدامشان را باید عمومیت می دادم و کدامشان را نه.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;و بدینسان است که هر چه بنده اینجا از تجربیاتم می نویسم هیچکدامشان مطلق و سیاه و سفید نیستند</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;و همیشه باید مسائل را خاکستری دید حتی اگر یک عدد استثناء پیدا شود.</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">البته برای موارد بعدی که ممکن است شخص سومی برای انجام کاری به منزل ما بیاید از ebay که یک مجموعه ی خرید اینترنتی است از این پوشش های نایلونی کش دار کفش سفارش دادیم و یک جفت دم دست گذاشتیم تا بی فوت وقت از شخص موردنظر درخواست کنیم که روی کفشش بپوشد که در این صورت نمی توانند بگویند من نمی پوشم چون می شود ازشان شکایت کرد بابت نپوشیدنشان. شما هم اگر به این مسأله حساس هستید بهتر است قبل از ورود به این کشور از این پوشش های کفش با خود بیاورید و خیال خودتان را از همان اول راحت کنید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">این هم از داستان قانون کار کانادا و راه حل ما.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">خداگهدارتان...</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-04-01T15:25:00+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو از همه چیز و همه جا ۲ :) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/173 <div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">سلام دوستان</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">بدینوسیله از آرزوهای خوب خوب همگی تان در حق ما و سال جدیدمان و ماشینمان سپاسگزاری می نمایم. به لطف خدا ماشین که از دوشنبه در تعمیرگاه بود بالاخره روز شنبه تحویل گرفته شد و حالش هم تا حالا ظاهراً خوب است و امورات بر وفق مراد و ایام بکام.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">***</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">امیدوارم در این سال نویی و به برکت فضل و لطف الهی، لحظات و روزهای پر از آرامشی به همراه داشته باشید و اوضاع بر وفق مرادتان باشد به معنای واقعی کلمه.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">***</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">بنده این دو هفته ی آخر یعنی از همان هفته ی عید نوروز تا این هفته را درگیر امتحانات پایان ترم بچه ها و تصحیح اوراق بودم که به لطف خدا به خیر و خوشی به پایان رسید و هفته ی بعد از عید نوروز کلاس هایم تمام شد و با بچه ها خداحافظی کردم و دیگر باید حسابی روی تز بینوایم متمرکز شوم تا به سرانجام مطلوبی برسد...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">***</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">تجربه ی تدریس امسالم یک چیزی کاملاً متفاوت با همه ی سالهای قبل بود. نمی دانم دقیقاً به چه دلیل!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;اما احساس می کنم اعتماد به نفسم امسال بیشتر شده بود یا یک اتفاقی در درونم رخ داده بود که به لطف خدا توانستم رابطه ی خوبی با بچه های خارجی و بیشتر کانادایی برقرار کنم و اینهمه بسیار برایم جای تعجب داشت چون برخلاف سال های گذشته این بار بیشتر کلاس را با انگلیسی حرف زدن اداره می کردم نه فرانسه و این دلیل کافی ای می توانست باشد که اعتماد به نفسم پایین بیاید یا ناراضی باشم از امسال، اما اینطور نشد</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;و بنده خیلی بیشتر از آنچه که فکرش را بکنم راضی هستم و در کارنامه ی تدریسم امسال یک سال خاص و بی نظیر بود. البته شکر خدا بازخوردی هم که از بچه ها گرفتم مثبت بود.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">یکی شان در کلاس intermediate برایم نوشته بود که: «خیلی خوشحالم که این ترم در کلاس تو بودم و یک ترم باورنکردنی ای برایم بود و تو TA شگفت انگیزی هستی». درست است که نباید به این تعاریف غرّه شد و البته که من نشدم اما از این جهت که چنین حسی به یک دانشجوی زرنگی در کلاس من دست داده است جای شکر دارد خب.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">یک آقای میانسال حدوداً ۶۰-۶۵ساله هم در کلاس مبتدی ها داشتم که دانشجوی زرنگی بود و همیشه باهم رابطه ی خوبی داشتیم و با حضور ایشان کلاس با شوخی و خنده سپری میشد چون خیلی باهم کَل کَل می کردیم. ایشان هم روز آخر که همین چهارشنبه ی هفته ی گذشته بود در کلاس از تدریس بنده تشکر کردند و گفتند: «خیلی خوب تدریس می کردی متشکرم». چقدر حس مفید بودن خوب است خدایا!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif">&nbsp;خدا نکند آدم احساس بی فایدگی بکند!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif">&nbsp;البته این دومی فقط یک حس است و مگر می شود یک کسی در این عالَم باشد که به دردی نخورد؟&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;پس چرا آفریده شده است اصلاً؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;بنابراین اگر این حس به سراغتان آمد بدانید که یک حس شیطانی است و برایش تره هم خرد نکنید که برود پی کارش.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">&nbsp;اما سعی کنید قدم های مثبت حتی کوچکی در زندگیتان بردارید که آن حس رضایت و مفید بودن را در دل و جانتان به تماشا بنشینید.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">***</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">امیدوارم مسیر تدریسم بعد از دفاع هم بیشتر هموار شود و بتوانم مفیدتر باشم در این زمینه.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">***</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">این را هم عرض کنم که بدانید اوضاع از چه قرار است:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">از بس که در کنج عزلت خودم خزیده ام و مهمانی و ... را برای خودم ممنوع کرده ام که یکی از دوستان در سال جدی یک آرزوی عجیبی برایم کرد:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">«امیدوارم در سال جدید بیشتر در انظار عمومی ظاهر شوی»!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">تو خود حدیث مفصل بخوان که «این یعنی چه؟».&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#003300">بدرود...<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-03-21T18:59:48+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو داستان نحوه ی تحویل سال ۹۷ برای ما دو تا http://studyincanada1.mihanblog.com/post/172 <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-large;"><font face="Mihan-IransansLight" color="#000066">سلام</font></span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">تولد عید شما مبارک!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif">&nbsp;و سپاسگزارم از محبت هایتان و پیغام های تبریک و آرزوهای خوب خوبتان.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">یکی از دوستانم که استاد دانشگاه وسترن است دیروز که روز تحویل سال نو بود داستان به قول خودش «دل انگیز» ش را برایم تعریف کرد که که چقدر کار در دانشگاه داشته و با چه وضعیتی توانسته بوده ساعت ۱۱:۵۰ به وقت ما خودش را به خانه برساند در حالیکه ۱۲:۱۵ ظهر به وقت ما لحظه ی تحویل سال ۹۷ بود و چقدر بعدش کار داشته و غذای باقی هفته را پخته و بچه را برده مدرسه و دوباره برگشته دانشگاه از بچه ها امتحان بگیرد و ...</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">وقتی داستانش را شنیدم گفتم: حالا صبر کن من برایت بگویم ببین «دل انگیز» بودنِ زندگی در لحظه ی تحویل سال یعنی چه!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">به قدری دل انگیز که همه تان ماست هایتان را کیسه کنید و پیش ما لُنگ بیاندازید و به قول گفتنی سکوت اختیار کنید. می خواهم با داستان لحظه ی تحویل سالمان همه ی شما را خلع سلاح کنم به معنای واقعی کلمه!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">به قدری داستانِ به روز رسانی تعمیر ماشین ما به طول انجامید و پر طول و تفصیل شد که دیدم در آن چند سطر آخر مطلب قبلی جا نمی شود و بهتر است این ماجرای «دل انگیز»</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;را در یک پست جداگانه به سمع و نظر دوستان برسانم.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">عارضم خدمت شریف و باسعادتتان که:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">همانطور که می دانید ماشین در تعمیرگاه بود تا اینکه بعد از ظهر دوشنبه صاحب تعمیرگاه به من زنگ زد و گفت مشکل را یافتیم. هم سوئیچ ترمز خراب بود که عوضش کردیم هم باتری کلاً خراب است و باید عوضش کنیم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;شما قبلاً ۲۲۸&nbsp; دلار و خرده ای برای سوئیچ ترمز پرداخت کرده اید و اگر بخواهید باتری جدید بیاندازیم قیمتش به همراه مالیاتش می شود ۱۹۰ دلار.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;من هم سر کلاس بودم و هنوز کلاسمان شروع نشده بود و امتحان هم داشتیم آن روز و باعجله صحبت کردم و خداحافظی تا اینکه فردایش به مکانیک خبر دهیم که آیا باتری را عوض کنند یا نه.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">بعد از کلاس زنگ زدم به عمو امید جهت راهنمایی. ایشان هم گفتند که باتریِ نو نهایتش ۱۴۰ دلار است و یک راهنمایی هایی کردند در جهت اینکه سؤالاتی از مکانیک بپرسیم و بفهمیم آیا صداقت دارد یا همه ی اینها تله ی پول است.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">به هر حال، سرتان را درد نیاورم. شد فردا یعنی سه شنبه که ظهر ساعت ۱۲:۱۵ به وقت ما تحویل سال بود، صبح حدود ساعت ۹ زنگ زدم به تعمیرگاه که سؤال و جواب بکنم ببینم قضیه از چه قرار است. دیگر به جزئیات طولانی ماجرا نمی پردازم. پس از کلی حرف زدن و چانه زدن به مکانیک گفتم دیگر باتری را عوض نکنید و من می آیم باتری را با تقویت کننده شارژ کنید ماشین را ببرم. نه صبحانه ای نه چیزی. همسرم هم به دلیل خستگی زیاد در حالت خواب و بیهوشی به سر می برد.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;رفتم... بعد از کلی معطلی باتری را با تقویت کننده ای که خودش داشت شارژ کرد و ماشین روشن شد و من راهی خانه شدم. ساعت چند است؟ ۱۰:۳۰&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/84.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;من هم هم اصرار وهم&nbsp; امید دارم که مثل تمام عمرم لحظه ی تحویل سال را در خانه باشم خب!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;به عمو امید که قرار بود در جریانشان بگذارم زنگ زدم و گفتم ماشین را گرفتم اما می خواهیم بیاوریم شما هم چکش کنید. گفتند: پس ماشین را خاموش نکن که مبادا دوباره روشن نشود! همین الآن بیایید پیش من چون من می خواهم ۱۱ بروم خانه برای تحویل سال. یعنی نیم ساعت دیگر. راه ما تا آنجا هم تقریباً در خوش بینانه ترین حالتش می شد نیم ساعت. بنده ی خدا قرار شد یک ماشین هم به عنوان امانت به ما بدهند که فعلاً‌ بی ماشین نمانیم تا ماشین خودمان تعمیر شود.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">جانم برایتان بگوید حدود ۱۰:۳۷ صبح با همان ماشین روشن ، بنده پشت فرمان، راه افتادیم به سمت عمو امید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">خب، ماشین دنده اتوماتیک سیستمش بدین شکل است که وقتی پایت را از روی گاز برمی داری و ترمز می کنی ماشین متوقف می شود و وقتی پایت را از روی ترمز برداری حتی بدون فشار دادن پدال گاز، ماشین به آرامی راه می افتد. اندکی که رفتیم در قسمتی که خیابان سربالایی بود من احساس کردم هر چه گاز می دهم ماشین به هِن هِن می افتد و سرعت به جای بالا رفتن دارد پایین می آید!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;سریع رفتم سمت راست جاده که توقف کنم کمی درست شد و همین طوری ادامه دادیم. اما مشکلی که بود این بود که وقتی وسط خیابان پایم را از روی گاز برمی داشتم به جای اینکه فقط سرعتم کمتر شود ماشین یکهو می ایستاد آن هم نه معمولی، که ما را هم به سمت شیشه ی جلو سوق می داد / هدایت می کرد / یک چیزی کمتر از پرت کردن.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;یعنی آن مسیری را که رفته بودیم اصلاً‌ من پدال ترمز را فشار ندادم چون با برداشتن پا از روی پدال گاز، ماشین متوقف می شد و می خواستم دوباره حرکت کنم با فشار زیاد راه می افتاد. دیگر دیدیم نمی شود همسرم زنگ زد به عمو امید گفت اینطوری شده است ایشان هم توصیه کرد به سرعت بزنید کنار یک جا توقف کنید دیگر حرکت نکنید ببینید از تایرها دود بلند نشده است؟ نزدیک مرکز شهر بودیم که یک پارکینگ پیدا کردیم رفتیم داخل. حالا هوا هم خیلی سرد بود باد تندی هم می وزید و بخاطر باد شیشه های ماشین هم بالا بود یعنی ما از بیرون به کل بی خبر بودیم. تا همسرم در را باز کرد و پیاده شد خدایا! یک دودی از این ماشین بلند می شد که آن سرش ناپیدا!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">از ترس سریع ماشین را خاموش کردم که سرِ سالی آتش نگیریم یک وقت دور از جانمان و دور از جانتان!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">باز دوباره مجبور شدیم زنگ بزنیم به باشگاه اتومبیل داران بانک TD که وصفش در مطلب قبلی رفت و تقاضای جرثقیل کنیم برای بردن ماشین به پیش عمو امید. همانجا همسرم زنگ زد به مکانیک نزدیک خانه و گفت اینطوری شده است و مسؤولیت این کار با شماست! آمدید ابرویش را درست کنید زدید چشمش را هم که کور کردید که!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">هوا سرد، باد شدید! سال نو دارد تحویل می شود&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif">&nbsp;جرثقیل آدرس را پیدا نکرده است! دوباره زنگ زدند که کجایید. از ماشین پیاده شدیم که حتی اگر جرثقیل ما را ندید ما او را ببینیم... و بالاخره جرثقیل آمد. نزدیک ده دقیقه یک ربع طول کشید که ماشین را سفت و سخت ببندد که بین راه زنجیرها و اتصالات باز نشود. من دیگر نتوانستم هوای سرد را تحمل کنم رفتم سوار ماشین یعنی جرثقیل شدم. همین یک مورد ماشین را در طول عمرم سوار نشده بودم که آن هم شکر خدا در لحظات پایانی سال ۹۶ نصیب شد حسرت به دل از دنیا نمی روم دیگر.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">رفتیم سوار شدیم من هم همه اش حواسم به ساعت است، دیدم شد ۱۱:۵۰ دقیقه.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یعنی آن ۱۱:۵۰ دقیقه ای که دوستم رسیده بود به خانه شان و تازه گله داشت از روز تحویل سال نو اش، بنده و همسرم تازه سوار بر جرثقیل عظیم الجثه ای پیش به سوی تعمیرگاه بودیم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;ماجرای کداممان دل انگیزتر است؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">عکس پایین سوار بر جرثقیل پیش به سوی عمو امید...</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8322230568/WhatsApp_Image_2018_03_21_at_3_40_17_PM.jpeg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">ماشین بینوای ما را از آینه مشاهده کنید که با چه حال خرابی ای داریم می بریمش دکتر</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8322230576/WhatsApp_Image_2018_03_21_at_3_40_16_PM.jpeg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">بالاخره رسیدیم به مقصد و البته شده بود ۱۲ یا بعد از ۱۲ و عمو امید هم رفته بود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">آقای جرثقیل در حال جدا کردن ماشین هستند.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8322230584/_.jpeg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">از کارمند عمو امید ماشین امانتی را هم تحویل گرفتیم و ساعت شد ۱۲:۱۴ دقیقه.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/84.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;سعی کردیم از طریق موبایل یک شبکه ی زنده پیدا کنیم اما درست و حسابی کار نکردند.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;من شروع کردم به خواندن دعای لحظه ی تحویل سال در ماشین امانتی&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">یا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَ الأبصار یا مُحَوّل الحَولِ ... نه آن نبود&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَ الأبصار&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/29.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یا&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یا مُدَبّرَ الَیلِ وَ النَّهار ... هنوز به آخر دعا نرسیده بودم و در کش و قوس درست خواندن دعا از فرط خستگی، سرما، ناراحتیِ نبودن در خانه هنگام تحویل سال و گرسنگی (شکم گرسنه هم که دین و ایمان ندارد که</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">تازه می خواهید دعا یادش بیاید؟ چه حرف ها!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">) که ساعت شد ۱۲:۱۶&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp; که دیگر سال چند ثانیه قبل ترش تحویل شده بود برای ما بدون بوق و کرنا و ساز و دهل دم تحویل سال و دعای مقلب القلوب درست و حسابی و سفره ی هفت سین و ...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;همانجا به هم تبریک گفتیم و راهی خانه شدیم...&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066">حتی سفره ی هفت سین را هم گذاشته بودم قبل از تحویل سال بچینم که دیگر نشد و آمدیم خانه و همچنان داستان ماشین و تعمیرگاه ادامه دارد...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif">*</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#000066"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="4" color="#009900"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="4" color="#009900">* خب این هم شکر دارد که ما یک ماشینی داریم که تعمیرگاه هم برود</font><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: large;">. این هم یک نگاه خوشبینانه است دیگر.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: large;"></div> text/html 2018-03-21T01:02:57+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو (نوروز ۱۳۹۷ خورشیدی) مبارک بادت این سال و همه سال / همایون بادت این روز و همه روز http://studyincanada1.mihanblog.com/post/171 <div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8322189126/Screen_Shot_2018_03_20_at_21_02_02.png" alt=""></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Koodak" size="4" color="#336666"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Koodak" size="4" color="#336666">پ.ن. ظاهراً نقاش این اثر استاد کمال الملک هستند</font>.</div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-03-19T15:41:25+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو ویزا کارت خاص و مزایایش http://studyincanada1.mihanblog.com/post/170 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">سلام به همگی</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">امیدوارم روزهای آینده در سال جدید روزهای خوبی برای همگی مان باشد! پیشاپیش عیدتان مبارک تا بعد...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">دیشب اتفاق عجیبی افتاد. قرار بود برای کاری برویم بیرون، رفتیم که سوار ماشین شویم ماشین روشن نشد. این اولین باری است که ماشینمان از زمان خرید تا همین دیشب دچار مشکل می شود و با آنکه ماشین دست دوم است اما خداییش تابحال هیچ هزینه ی تعمیری روی دستمان نگذاشته است. ما که ازش راضی هستیم خدا ازش راضی باشد!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;بله، داشتم می گفتم: هر چه استارت زدیم فایده نداشت. گفتیم حتماً باتری خالی کرده اما همین یکهویی بودن این اتفاق خیلی عجیب بود.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;عمو امید از همان روزی که ماشین را خریدیم به ما پیشنهاد داد که یک تقویت کنننده ی باتری یا همان Battery Booster بخریم که در مواقعی که باتری خالی می کند نیاز به کابل کشی برای باتری به باتری کردن و این برنامه ها نباشد و در جا بتوانیم با دستگاه خودمان بدون نیاز به یک ماشین دیگر این کار را انجام دهیم. ایشان گفتند که این دستگاه قیمت اصلیش ۲۰۰ دلار است + ۱۳٪ مالیات یعنی ۲۲۶ دلار. یکی دو بار در سال حراج می خورد الآن نخرید منتظر حراج باشید. ما هم منتظر حراج دستگاه بودیم تا اینکه بالاخره نزدیک های سال نوی میلادی (سال ۲۰۱۸) این حراج پیش آمد کرد و ما یک دستگاه تقویت کننده ی باتری خریدیم که البته فقط هم برای باتری نیست. پمپ باد هم دارد برای تایرها، شارژ هم دارد و ... یک جورهایی همه کاره است. دست عمو امد بابت معرفی اش درد نکند!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8322103718/Battery_Booster.jpeg" alt=""></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">اما از زمانی که خریده بودیم اصلاً‌ هیچگاه نیازی به آن پیدا نکرده بودیم تا دیشب. کوتاه سخن اینکه چه دیشب چه امروز صبح با این دستگاه هم ماشین استارت نزد.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif">&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(102, 51, 102); font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;">در نزدیکی ما یک تعمیرگاه ماشین است. همسرم پیاده رفت تا ببیند تعمیرکاری می آید که یک نگاهی بیاندازد ببیند مشکلش چیست. صاحب آنجا هم گفته بود باید خودم بیایم و برای همین آمدن ۳۰ دلار می گیرم.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;">&nbsp;من که زودتر به خانه برگشته بودم داشتم در اینترنت دنبال حل مشکل ماشین بودم که به چند ویدیو در یوتیوب برخوردم درباره ی همین مشکل ما. به همسرم زنگ زدم که برگرد شاید با همین روش ها خودمان توانستیم حلش کنیم. این یوتیوب خیلی خوب است چون از شیر مرغ تا جان آدمیزاد در آن یافت می شود و شما واقعاً بی چاره نمی مانید در هیچ زمینه ای. افسوس که به طرز ناروایی در آنجا فیلتر است. بابا! اینجا یوتیوب را به عنوان ابزار کمک آموزشی در کلاس ها هم استفاده می کنند آنوقت ما آنجا بخاطر یک سری محدودی ویدئوهای مشکل دار که مخاطبینشان خوب می دانند چگونه به آنها دسترسی پیدا کنند!!! باید از همه ی فواید این شبکه ی اینترنتی محروم باشیم! خب، این انصاف است؟ عقل سلیم هم یک چیز دیگر می گوید غیر از این.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(102, 51, 102); font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">بگذریم...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">رفتیم آن روش های ویدیوها را هم امتحان کردیم متأسفانه جواب نداد و البته در ویدیو هم گفته بود که ممکن است نیاز به یک قطعه برای ترمز داشته باشد. داشتیم همفکری می کردیم که چه کنیم که من یکهو یادم افتاد که از طریق ویزا کارت مخصوصی که من دارم از طرف بانک TD، عضو باشگاه اتومبیل داران بانک یعنی همان TD Auto Club هستم که یکسری خدمات رایگان برای ماشین دارها دارند از جمله اینکه یکهو ماشینت باتری خالی کرد یا بنزین لازم داشتی یا در ماشین قفل بود و باز نشد و قس علی هذا... گفتم خب، به اینجا زنگ می زنیم بیایند ماشین را ببرند پیش عمو امید. این بوکسور کردن ماشین را Tow می گویند. زنگ زدیم و گفتند تا نیم ساعت دیگر می آیند اما چون مسافت تعمیرگاه عمو امید دورتر بود بایستی مقداری هم پول اضافه دستی می دادیم. گفتیم باشد. بعد فکر کردیم که چه کاری است همین تعمیرگاه سر خیابان ببریم که بهتر است که!‌ خرج اضافه تر هم ندارد فقط می ماند هزینه ی مشکل یابی و تعمیر. دوباره زنگ زدیم آدرس مقصد را که تعمیرگاه باشد عوض کردیم و یک پیامک فرستادند که تا نیم ساعت دیگر می آیند بعد که آمدند چون ماشین ما در پارکینگ روبسته بود کامیون نتوانسته بود واردش شود و رفته بود که یک ماشین با ارتفاع کمتر را دوباره بفرستند و دوباره پس از نیم ساعت دیگر یک ماشین دیگر آمد و ماشین را بوکسور کرد و برد جلوی تعمیرگاه پیاده کرد و البته همه ی اینها رایگان.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#663366" face="Mihan-Iransans" size="4">ظاهراً مشکل ماشین از سوئیچ ترمزش هم نبوده و یک مشکل کامپیوتری داشته و متأسفانه امروز حل نشد و همسرم مجبور شد با تاکسی به سر کارش برود. امیدواریم دست کم فردا ماشین درست شود. چون مسیر سر کارش دور است و اصلاً بصرفه نیست با تاکسی رفتن.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><font color="#663366" face="Mihan-Iransans" size="4">&nbsp;همین الآن با Uber که تاکسی اینترنتی این جغرافیا است مبلغ ۲۱ دلار و ۲۷ سنت پرداخت کردیم تازه شب موقع برگشت را می خواهد با اتوبوس بیاید. هزینه ها بالاست دیگر.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">هدف این مطلب همان خدمات باشگاه اتومبیل داران در کانادا بود که عرض شد. من در ایران ماشین نداشتم اما از هیچ صاحب ماشینی هم نشنیده ام که چنین خدمات رایگانی برای ماشین دارها وجود داشته باشد. شاید هم هست نمی دانم.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;">&nbsp;اما اینجا واقعاً‌ این خدمات خیلی به داد آدم می رسند. خدا خیرشان دهد.</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">البته همانطور که گفتم برای برخورداری از چنین خدماتی باید مثلاً‌ در این مورد ویزا کارت خاصی داشته باشید. چون کارت های اعتباری تنوع زیادی دارند و بعضی ها مثل ویزا کارت بنده این خدمات را شامل می شوند و حتی بیمه ی ماشین دارند به این معنا که اگر شما ماشین کرایه کنید دیگر نیازی نیست برای بیمه ی شخص ثالث یا بدنه نیز پول جداگانه ای بپردازید. البته چون خودم هیچوقت ماشین کرایه نکرده ام از جزئیاتش آگاهی کافی ندارم اما منظورم این است که با داشتن کارت های اعتباری خاص می توانید از امکانات جانبی دیگری هم برخوردار شوید. البته کارت های اعتباری معمولی این امکانات را ندارند. به این کارتهای اعتباری خاص می گویند: premium credit card که نوع ویزا کارت بنده هم شاملش می شود. شرایط تقاضای این کارتها هم خاص است مثلاً‌ اینکه باید در حسابتان همیشه ۵ هزار دلار ثابت موجودی باشد تا مجبور نشوید هزینه ی سالانه ی داشتن این نوع کارتها را بپردازید. بنابراین باید همیشه حواسم باشد که در حسابم همیشه بالای ۵ هزار دلار موجودی باشد وگرنه جریمه می شوم برای داشتن این کارت اعتباری با زیر ۵ هزار دلار موجودی. اگر هم متوجه منظورم نشدید خیلی مهم نیست خودتان را اذیت نکنید.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;إن شاءالله اینجا که آمدید بیشتر در جریان امور قرار می گیرید.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">این بود داستان ناگهانی ما...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">ماشین همچنان در تعمیرگاه است...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">به روزرسانی مشکل ماشین بعد از تعمیر در همین قسمت قرار خواهد گرفت...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4" color="#663366">خدا یار و یاورتان...&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></div> text/html 2018-03-16T18:26:11+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو شهریه ی دانشجویان خارجی در مقطع دکترا خیلی کاهش خواهد یافت :-) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/169 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">سلام به همگی</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">یک خبر خوب و امیدوار کننده برای دانشجویان خارجی مقطع دکترا که امروز صبح دیدم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">عنوان خبر این است:</font></div><div><h1 class="h2" itemprop="headline" style="text-align: justify; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 0.375em; text-rendering: optimizeLegibility; font-weight: 500; line-height: 1.4em; border: 0px; padding: 0px 0.4em 0px 0px; color: rgb(79, 38, 131); clear: both; text-size-adjust: auto;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">Western reduces tuition for international PhD students to same level as domestic PhD students</font></h1></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">دانشگاه وسترن در نظر دارد از سالتحصیلی </font><font size="5" face="Mihan-Koodak">۲۰۱۸</font><font face="Mihan-Yekan" size="5"> (سال آینده) شهریه ی دانشجویان خارجی در مقطع دکترا را هم سطح شهریه ی دانشجویان دکترای بومی کند. دلایلش در این لینک نوشته شده است و فقط یک مرحله برای تصویب نهایی این طرح در </font><font size="5" face="Mihan-Koodak">۲۶</font><font face="Mihan-Yekan" size="5"> آوریل مانده است.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">من که تا قبل از اینکه اقامت بگیرم سه سال تمام را با همان شهریه ی دانشجویان خارجی شهریه دادم. درست است تمام بورس بودم اما وقتی شهریه ات بالاست خب از مبلغ بورسی هم که برنده شده ای بیشتر ترش به شهریه ی می رود دیگر.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Yekan; font-size: x-large;">باز&nbsp;</span><font face="Mihan-Yekan" size="5">خدا را شکر که برای آیندگان دارند فکرهایی می کنند!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">به آدرس ذیل مراجعه فرمایید:</font></div><div><a href="http://mediarelations.uwo.ca/2018/03/16/western-reduces-tuition-international-phd-students-level-domestic-phd-students/" target="_blank" title=""><font face="Mihan-Yekan" size="5"><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;">http://mediarelations.uwo.ca/2018/03/16/western-reduces-tuition-international-phd-students-level-domestic-phd-students/</div><div></div></font></a></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5">در پناه حق...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-03-14T03:12:07+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو زردی تو از من، سرخی من از تو، چهارشنبه سوری سال ۱۳۹۶ خورشیدی مبارک! http://studyincanada1.mihanblog.com/post/168 <div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold" color="#3366ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" face="Mihan-IransansBold" color="#3366ff">ای هموطن!</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8321660326/chehrshanbeh_souri1_8.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/6.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/11.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Koodak" size="5" color="#003300"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Koodak" size="5" color="#003300">و یک نکته:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Koodak" size="5" color="#003300">این میهن بلاگ یک گزینه اضافه کرده است برای پسندیدن مطالب. گاهی می بینم که برخی از افراد می آیند و مطلبی را نمی پسندند بی آنکه توضیحی در بخش نظرات بدهند که از چه چیز این مطلب بدشان آمده است.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Koodak; font-size: x-large;">البته هر کسی نظر شخصی اش را دارد و منظورم از این حرف این نیست که باید مطالب پسندیده شود! اصلاً.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif" style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Koodak; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Koodak; font-size: x-large;">&nbsp;اما برای نپسندیدنش دوست دارم دلیلشان را بدانم برای بهبود رویه ی کلی این صفحه.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-family: Mihan-Koodak; font-size: x-large;">&nbsp;اگر شما خواننده ی عزیز جزو آن کسانی هستید که «نمی پسندم» انتخاب شماست خوشحال می شوم دلیلش را نیز بدانم. با سپاس.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"></div> text/html 2018-03-11T16:59:31+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو اندر خلق و خوی کانادایی ها (۴) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/167 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><span style="font-size: x-large;">سلام به همگی</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="font-size: x-large;"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">دیشب یک اتفاقی افتاد که همین الآن ساعت ۱ بعد از ظهر به وقت ما در آشپزخانه به آن فکر می کردم به ذهنم خطور کرد که یک نمونه از خلق و خوی کانادایی هم همین است</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;و بدون فوت وقت آمدم که این گزینه را به صورت mp3 وار و فشرده توضیح دهم و بروم.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">دیشب در یک تئاتر فرانسوی که هر ساله به همت یکی از اساتید دپارتمانمان که زحمت کارگردانی اش را می کشد و با بازیگری بچه های دپارتمان و دانشجویان دیگر دپارتمان ها که فرانسه بلد یا فرانسوی زبان هستند برگزار می شود. از همان سپتامبر انتخاب نمایشنامه و هنرپیشه ها آغاز می شود و جلسات تمرین هفتگی دارند تا اوایل مارس و در ماه مارس به روی صحنه می روند. دیشب آخرین اجرایشان بود که من هم رفته بودم. چون شب شنبه بود و تعطیل، بچه های سال های قبل تر هم آمده بودند تا در این برنامه شرکت کنند. حتی هم کلاسی های بنده که پیش از من دفاع کرده بودند هم حضور داشتند و از دیدن هم کلی خوشحال شدیم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif">&nbsp;این بچه ها کانادایی، فرانسوی و ایتالیایی بودند.</font></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">مسأله ای که این روزها به دلیل تز نویسی بر من عارض گشته درست مثل زمانِ پایان نامه نویسی فوق لیسانسم، این است که از این هی پرسیدن های مردم واقعاً هم خسته شده ام هم به شدت استرس و اضطراب می گیرم</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;وقتی تا مرا می بینند می گویند تمام نشد؟ کی تمام می کنی؟ منظورشان تزم است نه خودم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;در چه مرحله ای هستی؟ حالا بعضی ها پا را از این هم فراتر می گذارند و پیشنهاد می دهند: خب بجنب دیگه! چیکار می کنی پس؟ زوم کن رو درست که زودتر تموم بشه راحت بشی.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;چشم! خوب شد گفتید! خودم اصلاً به این موضوع فکر نکرده بودم که باید روی تزم متمرکز شوم که زودتر تمام شود. واقعاً I really appreciate it.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;آدم می ماند که خدایا! این دیگر چه وضعی است آخر؟!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;اگر استاد راهنمای خارجی ام اینها را به من گوشزد کند می گویم استاد راهنمایم است اصلاً وظیفه اش این است که بگوید. چه بگویم که من از بیگانگان هرگز! هرگز هااااا! هرگز ننالم</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;که با من هر چه کرد آن آشنا کرد!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;همیشه این صحبت ها و این انرژی ماشاءاللّه خیلی منفی ها را از ایرانی جماعت می توانی بگیری نه از یک خارجی!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;از نزدیکترین کسانت بگیر تا برو به غریبه ها!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">خب، می دانید که روال کار بنده فقط صرفاً تعریف کردن داستان نیست که دورهمی یک داستانی هم تعریف کرده باشیم و بعدش خداحافظ تا داستان بعدی! اینها را که می نویسم یا جهت اطلاع رسانی است یا علاه بر این هدف، می خواهم به سهم خودم یک فرهنگ مثبتی را انتقال دهم یا از فرهنگ منفی ای که جا افتاده انتقاد کنم تا هم بنده هم شما خواننده ی گرامی یک قدم به سمت خوب شدن برداریم، به سمت مثبت شدن، به سمتی که همه برای دیدنمان و هم کلام شدن با ما لحظه شماری کنند از بس که انرژی مثبت هستیم و گفتار و رفتارمان کسی را نمی آزارد که نخواهند سال به سال ما را ببینند. بنابراین، از همه ی دوستان دیده و نادیده ی عزیز نیز این درخواست را دارم که صرفاً برای گذران اوقات نیایید اینجا، تا آنجا که می توانیم از این صفحه نیز توشه های خوب برای طی کردن این مسیر پر فراز و نشیب زندگی برداریم تا روزی که قرار است دنیایمان را عوض کنیم همه بگویند: خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;و آن میسر نخواهد شد مگر اینکه همواره از آموختن و توشه برداشتن از خوبی ها و فرهنگ های مثبت خود را بی نیاز ندانیم.</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">نمی خواهم سخن را به درازا بکشانم. اما این را همه ی آن کسانی که در بحبوحه ی پایان نامه ی فوق لیسانس یا تز دکترا نوشتن هستند می دانند و درک کرده اند که این دوران به خودی خود، فی نفسه، استرس آفرین هست، دیگر ما اطرافیان بهتر است با سخنان نامناسب (که گاهی حتی بدون آگاهی از تبعات منفی آن سؤال بر روح و روان دانشجوی مذکور بیان می شود) روح دیگران را آزرده خاطر نکنیم که دیگر مثل بنده چندین ماه در را در این غربت به روی خود ببندند و از خانه خارج نشوند برای مهمانی و حضور در جمع دوستان که مبادا کسی بپرسد تزت تمام نشد؟ یا مثلاً مانند فوق لیسانس بنده دیگر هیچ دانشجویی مجبور نشود بخاطر حرفهای دیگران مجبور شود دو هفته ای تلفن همراهش را خاموش کند تا بچه هایی که زودتر از شما دفاع کرده اند مدام پیغام ندهند که تمام نشد؟ یکی از دوستانم در فوق لیسانس که مدتی قبل تر از بنده دفاع کرده بود و رفته بود به شهر خودشان، مدام به من پیغام می داد: چه خبر؟ دفاع نکردی؟ من هم که دیگر حالم از این حرف ها پریشان شده بود در یک پیغام آتشین به وی گفتم: چه عجله ای داری که من زودتر دفاع کنم؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif">&nbsp;خیالت راحت! کسی نه قبل از من در این دانشگاه مادام العمر سکنی گزیده نه بعد از من چنین اتفاقی برای دانشجویی خواهد افتاد!‌ همه از این دانشگاه روزی فارغ التحصیل خواهند شد! انقدر نپرس و حال مرا خراب نکن!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;تازه آن موقع بود که دوستم متوجه موضوع شد و معذرت خواهی کرد. گفتم: ببین! وقتی دفاع کردم اولین نفر به خودت خبر می دهم. راحت شدی؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;حالا این دوست صمیمی ام بود که می توانستم با وی راحت صحبت کنم و الکی قیافه ی محافظه کارانه به خود نگیرم. با بقیه که غریبه تر هستند و در این حد و حتی بیشتر سؤال و جواب می کنند باید چه کرد؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">حال این حرفها چه ربطی به خلق و خوی کانادایی داشت؟ اینها که همه ش شد «اندر احوالات ما ایرانیان» که!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;ربط دارد صبور باشید خب!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">آن چند دوست و هم کلاسی کانادایی، فرانسوی و ایتالیایی که دیشب دیدم باورتان می شود با اینکه همه مان بچه های دکترا بودیم و به هر حال وقتی دانشجوهای تز نویس دکترا به هم می رسند یکی از موضوع های صحبتشان همین تز و این برنامه هاست و با اینکه مدتهای زیادی بود که همدیگر را ندیده بودیم، با این حال، از آن ۴ نفر حتی یک نفرشان از من نپرسید که درست تمام شد؟ دفاع کردی؟&nbsp; باورتان می شود؟ شاید چون آنها زودتر دفاع کرده بودند در ناخودآگاهم این فکر و نگرانی را داشتم که اگر یک روزی ببینمشان از حال و روز درسم بپرسند و بیشتر اضطراب بگیرم به همین دلیل است که این نپرسیدنشان بیشتر به چشمم آمد.</font></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">من در کشورهای دیگر زندگی نکرده ام و با مردمانشان تعامل زیادی نداشته ام مگر در حد چند دوست فرانسوی در کانادا و ... اما فکر می کنم این موضوع حریم شخصی در بین ۹۰٪ مردمان جهان عمومیت داشته باشد که قطعاً شامل ما ایرانی ها نمی شود. اما از آن ۱۰٪ باقیمانده بنده به شخصه ۸٪ اش را به ایرانی ها نسبت می دهم که همیشه سرشان در زندگی دیگران است!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;و&nbsp; ۲ ٪ احتمالی را هم می گذارم به معدود کشورهایی که در بحث حریم شخصی مدل ایرانی ها هستند.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">می دانم شاید بگویید من زیادی حساس هستم. باشد من حساس! اما فرهنگ مثبت این را می طلبد که در چنین مواردی فرض را بر این بگیریم که همه حساس هستند مگر خلافش ثابت شود. آن وقت است که رویه ی مردم به سمت مراعات حال عمومی پیش می رود و یک فرهنگ مثبتی جا می افتد که دیگر در هیچ موردی در زندگی شخصی دیگران دخالت نکنیم و به خودمان حق ندهیم که نظر بدهیم و از دیگران هم انتظار پاسخ قانع کننده! داشته باشیم. خب، می دانید که اگر به کسی بگویید این موضوع مربوط به خودم است به طرز فجیعی دلخور می شود و حتی ممکن است واکنش دیگران هم نسبت به این رفتارت این باشد که بد گفتی! تند گفتی! مگر چه گفت که بهت برخورد؟</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یعنی همیشه آن کسی که کنجکاوی بیجا کرده است حامی هم دارد و توی تنها همیشه غریبی چه در غربت چه در وطن خویش غریب!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;من هنوز در بین اقوام نیز از این «کسب اطلاعات عمومی از زندگی دیگران» در امان نیستم. درسَت چرا تمام نمی شود؟ کی تمام می شود؟ زود تمام کن بچه دار شو!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;من به جای تو باشم کانادا بچه دار می شوم یک ماه آنجا می مانم بچه که خودشو پیدا کرد میام ایران شش ماه اینجا می مونم که مامان و خواهر هم برای تر و خشک کردن بچه کمکم کنند بعد برمی گردم کانادا!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;باورتان می شود عین این جملات را از یکی از اقوام نزدیک شنیده ام؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(102, 51, 255); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;یعنی در خصوصی ترین قسمت زندگی دو نفر که به هیچ احدی در این عالَم ربطی ندارد بجز آن دو نفر، هم دخالت می کنند! آن وقت منِ خام خیال می خواهم فرهنگ سازی کنم که از کسی نپرس فلان درس را قبول شدی یا افتادی؟ تزت تمام شد؟ چرا تمام نشد؟ کی تمام می شود؟ و قس علی هذا...</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">اینجا این فرهنگ حریم خصوصی به قدری بالاست که فقط باید خودتان تجربه اش کنید که چقدر زندگی هر کسی فقط به خودش و تنها فقط به خودش مربوط است نه به همه ی آن دیگران...</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff">به همین دلیل هاست که من همیشه فکر می کنم گرچه برای تحصیل در مقطع دکترا به این محیط آمدم اما تجربه ی زندگی در این محیط به قدری برایم ارزشمند است که بین اینهمه تجربه ی ارزشمند مدرک دکترا کوچکترین چیزی است که قرار است عایدم شود گرچه همین آمدن را هم مدیون درس هستم و قدرش را نیز سعی می کنم خوب بدانم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#6633ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#009900">برای مردم سرزمینم و خودم آن قَدَر آگاهی و بصیرتی آرزومندم که روزی برسد که پایمان را از زندگی دیگران بیرون بکشیم و در مواردی که هیـــــــــــــــــچ گونه ربطی به ما ندارد و نه فایده ای به حال ما دانستن یا ندانستنش، کنجکاوی بیجا نکنیم ...</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#009900"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#009900">آن قَدَر آگاهی و بصیرتی که دیگر با سؤالات نابجایمان دست روی دل کسی نگذاریم و دلش را نشکنیم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#009900"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-IransansLight" color="#009900">آن قَدَر آگاهی و بصیرتی که نغمه ی خوبمان بعد از ما هم در یادها بماند و بماند و بماند...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"></font></div> text/html 2018-03-07T04:24:33+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو داستان اینترنت ما http://studyincanada1.mihanblog.com/post/166 <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><font color="#000099">با سلام و عرض ادب و احترام</font></span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">می دانید که وقت ندارم نیازی به گفتن نیست پس.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">اما خواستم یک موردی که امروز و چندین بار در گذشته هم اتفاق افتاده بود خدمتتان عرض کنم البته به صورت فشرده نه با طول و تفصیلش.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">آقا و خانمی که شما باشید ما اینترنتمان دو ماهی بود خیلی ادا می داد و مدام قطع و وصل می شد. چندین بار به شرکت اینترنتی مان که Rogers است زنگ زدم و بعد از بررسی همه ی موارد گفتند مودمتان کهنه شده است و باید مودم را عوض کنید و کرایه ی مودم جدید ماهی ۱۰ دلار می شود و ... من هم نمی خواستم که قبض ماهانه مان بیشتر از اینی که هست بشود و قبول نکردم و ما ماندیم و حوضمان...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;کمی تحقیق و جستجوی سریع در حد خیلی کم البته (چون وقت اضافی برای این کارها هم ندارم واقعاً) کردم و گفتم بهتر است با شرکتی که تلفن گرفتیم تماس بگیرم و اینترنت از آنها بگیرم. تماس گرفتم و یک اینترنتی که سرعتش از اینترنت قبلی کمتر بود اما خب استفاده کننده از آن هم در ساختمان ما به مراتب کمتر تر بود گرفتم به این امید که شاید آن خوبتر از این باشد. البته برای اینکه ریسک نکنیم چون دیدم یک ماه رایگان اینترنت می دهند و بعد قبض ماهانه می آید گفتم خب، همزمان که این قدیمی را داریم این یک ماه رایگان را هم بگیریم و استفاده کنیم اگر خوب بود نگهش می داریم و آن قبلی را لغو می کنیم اگر نه دست کم این قبلی را داریم. آمدند و مودم را نصب کردند و یک ماه رایگان ما شروع شد. طرحی هم که گرفته بودم ۵۰ گیگابایت در ماه بود. به قدری سرعتش افتضاح بود که باید در برابر این به آن یکی اینترنت قطع و وصل شو سجده ها می کردیم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif">&nbsp;پس از حدود دو هفته از نصب اینترنت و استفاده ی دو هفته ای از یک ماه اینترنت رایگان،&nbsp;</font><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">تنها حدود ۵ گیگش را استفاده کردیم و&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">دیگر کنارش گذاشتیم و باز ما ماندیم و حوضمان...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;خب، اینجا وقتی موبایل یا اینترنت از یک شرکتی می گیرید اگر ناراضی باشید اینها برای اینکه مشتری هایشان را از دست ندهند سعی می کنند یک سری امکانات بیشتر به شما بدهند که یا راضی شوید یا وسوسه شوید و با آن شرکت بمانید. چون این را&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">از همان ماه های آغازین ورودم به این جغرافیا&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">می دانستم، با خود Rogers که یکی از غول های مافیایی خدمات اینترنت و تلفن و کابل تلویزیون در کل کاناداست تماس گرفتم و گفتم که اینطوری شده من هم دانشجو هستم نمی خواهم قبض ماهانه ام زیادتر از اینی که هست بشود مودم هم کرایه کنم باید ۱۰ دلار اضافه تر بدهم و فعلاً برایم مقدور نیست و اگر می شود از حجم اینترنتم کم کنید به جایش یک مودم به ما بدهید که روی هم رفته قبض ماهانه مان همین شود یا حتی کمتر. <u>اگر هم چیزی بهتر از این که داریم پیدا نکنم مجبورم کلاً سرویسم را با شما لغو کنم و بروم یک اینترنت دیگر پیدا کنم</u>. (این جمله کلیدی است و بهتر است در موارد حساس گفته شود</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">).</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;ناگفته نماند که حجم اینترنت ماهانه ی ما با Rogers کلاً&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">۱۲۵ گیگ بود که میانگین استفاده ی ماهانه ی ما حدود ۵۰ گیگ یا کمتر می شد و ماهانه ۵۰.۸۴ دلار پرداخت می کردیم. من هم می خواستم حجم را به نصف برسانم + یک مودم جدید رایگان.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;گفت نمی توانیم این کار را بکنیم چون فقط در محدوده ی طرح های فعلی موجود می توانیم یک پیشنهاد بهتر یا offer به شما بدهیم. هی کارمندش رفت چک کرد آمد گفت: thanks for waiting و دوباره رفت آمد و همین. بالاخره گفت: یک پیشنهاد برایت دارم. اینترنت نامحدود می دهم با مودم جدید که روی هم رفته با مالیاتش ماهانه می شود ۵۶ دلار و خرده ای. اندکی به فکر فرو رفتم ...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;دیدم می صرفد. اینترنت نامحدود که البته به دردمان نمی خورد مگر برای بعد از دفاع من که بنشینم کلی فیلم ببینم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;اما مودم جدید خوب است و سرعت این طرح جدید هم به مراتب به مراتب بیشتر از اینترنت قبلی است که این هم خب خیلی خوب است. گفتم: خوب است همین را می گیرم و در نهایت با همان شرکت قبلی اینترنت را ادامه دادیم.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">آن اینترنت قبلی با یک ماه رایگان را هم که فردای همان روز که این طرح جدید را با Rogers گرفتم لغو کردم که دردسر نشود بعداً بگویند یک ماه رایگان تمام شد فلان قدر اضافه باید بدهید و قرار شد برچسب بفرستند برای ارسال رایگان مودم که بچسبانم روی جعبه و مودمشان را پس دهم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">امروز صبح همین طوری طبق عادت معمول یک سری به برنامه ی تلفنم زدم دیدم قبض جدید صادر شده اما چه قبضی!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;حدود ۲۰ دلار باید از قبض همیشگی مان بیشتر پرداخت کنیم. چرا؟ برای دو هفته استفاده از اینترنت این مبلغ را به صورت حساب ماهانه اضافه کرده اند.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif">&nbsp;دیگر آمپرم زد بالا... به همسرم گفتم: من آخر از دست اینها سکته می کنم ها!!!!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif">&nbsp;او هم با ناراحتی گفت: دور از جان!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">ناراحتیم از این اشتباهشان نبود چون می دانستم حل می شد. ناراحتیم و عصبانیتم از وقتی بود که باید می گذاشتم برای حل این مشکل!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;دست کم یک ۴۵ دقیقه ای باید حرف بزنی توضیح بدهی هی بروند چک کنند بیایند از شما بابت منتظر شدنتان تشکر کنند&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;باز بروند بیایند و آیا در نهایت حل کنند یا نه!؟ که البته قطعاً می دانستم این بار حل می شود چون آن یک ماه رایگان را برایمان در نظر نگرفته بودند. اما کو وقت؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">&nbsp;همسرم می گفت: وقت نگذار. چکار کنیم یک ماه ۲۰ دلار اضافه می دهیم وقتت بیشتر از اینها ارزش دارد. اما خب من کلاً نه حق کسی را می خورم نه می گذارم حقم را بخورند. با من در نیافتید پس.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">رفتم چت کنم اندکی که توضیحات دادم کارمندش گفت این مشکل حل شدنی است اما از حد اختیارات من خارج است با این شماره تماس بگیر. همانجا عصبانی شدم و با لحن عصبانی ای برایش نوشتم: خب اگر قرار به زنگ زدن است چرا برای اینترنت خانگی گزینه ی چت گذاشتید پس؟&nbsp; من چقدر باید وقتم را پای چت و تلفن با شما بر سر مشکلی که از طرف شما ایجاد شده هدر بدهم؟<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif">او هم با لحن مؤدبانه ی همیشگی شان پرسید آیا کار دیگری داری که بتوانم کمکت کنم؟ گفتم: نه خیر خداحافظ.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">واقعاً حالم بد بود بابت وقتی که دارد هدر می رود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">رفتم زنگ زدم و نه با لحن همیشگی که طبق عادت حال و احوالپرسی هم با کارمند مربوط می کنم که با ناراحتی، توضیح دادم که من فلانی هستم این هم مشخصاتم و این اتفاق افتاده و برای یک ماه رایگانی که فقط دو هفته اش را از اینترنت استفاده کرده ام ۲۰ دلار به قول اینها charge مان کرده اند. من دانشجوی دکترا هستم دارم تزم را می نویسم واقعاً‌ وقت اضافی ندارم که هر بار یک اتفاقی یک مشکلی از طرف شما رخ دهد و بیایم وقتم را برای حل آن هدر دهم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;امیدوارم شما بتوانید این مشکل را حل کنید. رفت و چک کرد و آمد گفت: بله درست است یک ماه رایگان را برایتان حساب نکرده بودند. من آن مبلغ را از قبض ماهانه تان کم کردم و مطابق همیشگی شد و تمام. باورم نمی شد به این سرعت در حد حدود ۱۰ دقیقه صحبت حل شده باشد.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">گفتم حالا می بینی باز بعداً یک طوری می شود و می گویند نه، باید پول را بدهی و از این حرفها... به همین&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">خاطر&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-IransansLight; font-size: x-large;">از وی خواستم کد تأییدیه confirmation number را که همان کد خود کارمند بود و اینجا می گویند employee number، به من بدهد و آن را هم گرفتم و تشکر و خداحافظی کردم و دیدم بله درست شده.</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">خدا را شکر که انگلیسی ام در حدی شده است که بتوانم عصبانیت و ناراحتیم را هم پشت تلفن منتقل کنم و توضیح دهم که چه شده و چه ها شده. خیلی کار دارم هنوووووووز اما همین هم جای شکر دارد.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">خب در این مطلب و داستان پیش آمد کرده خیلی نکته هاست که امیدوارم خودتان به همه ی آنها پی ببرید چون فرصتی نیست که توضیح دهم. مهم ترینش این است که یک نمونه از نحوه ی حل یک مشکل را مشاهده کردید. البته بنده عصبانی و ناراحت بودم بخاطر تزم، وگرنه همیشه با آرامش و صبوری زنگ می زنم و صحبت می کنم. مورد دیگرش این است که می بینید اینجا هم مشکلات و دغدغه های خاص خودش را دارد اینطوری نیست که هیچ دغدغه ای در خارج از کشور نداشته باشی. اما جنس مشکلاتش بی نهایت با جنس مشکلات ما در آن جغرافیا متفاوت است. اینجا مشکلات خیلی موردی و شخصی است نه ملی!!!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-IransansLight" size="5" color="#000099">در پناه حق باشید...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-02-25T23:11:41+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو اندر خلق و خوی کانادایی ها (۳) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/162 <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><font color="#003333">(این مطلب در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۹۶ نگاشته شده بود و در چرک نویس ها به دلیل نبود وقت مانده بود).</font></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><font color="#003333"><br></font></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><font color="#003333">با سلام و عرض ادب</font></span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">امیدوارم حال مردم سرزمینمان خوب باشد ما هم حال شماها خوب باشد حالمان خوب می شود. تعارف نمی کنم ها! عین واقعیت است این.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">در باب بحث سلام و علیک و یا حتی همان سلام دادن کانادایی الأصل ها صحبت هایی کردم. اینک ادامه ی آن بحث:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">از نظراتی که برخی از خوانندگان عزیز نوشته بودند اینطور به نظرم آمد که گویا خدای ناکرده در حق این مردم کانادایی حق مطلب را آنچنان که باید ادا نکرده ام و این قضیه اندکی مشتَبَه شده برای شماها.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;اینکه گفتم بیشترشان موقع ورود به کلاس سلام نمی دهند به این دلیل به چشمم آمده و برایم برجسته شده که شاید نسبت به ایران مواردش را بیشتر دیده ام. حال آن طرف ماجرا را امشب برایتان نقل می کنم که ببینید همیشه هم اینگونه نیست&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">همین اول این را هم عرض کنم برای خیلی امین بار که اگر گاهی به اقتضای مطلب مقایسه ای با موارد مشابه در آنجا می کنم قصدم این نیست که بگویم: ما مردم ایران اَه اَه و این مردم کانادا به به! نه خیر. به دلیل اینکه خودم هم یکی از آن مردم هستم و در چنان محیطی با تمام حواشی اش بزرگ شده ام و حتی خوشبختانه (البته خوشبختانه در این مورد خاص نه در همه ی مواردش!) بخشی از تحصیلات دانشگاهی ام هم در آن محیط بوده است همه ی این عوامل دست به دست هم داده است تا مشاهداتم بر اساس ذوق زدگی یا بی ظرفیتی یا بی جنبگی یا استحاله شدن در فرهنگ اینان صورت نگیرد. حتی وقتی می خواهم داستانی را از این محیط نقل کنم وقتی یاد روزهای آغازین حضورم در این جغرافیا می افتم و داستان تعریف کردن های آن موقعم، خودم یک مقایسه ای با این چند سال می کنم و می بینم آن موقع ها گرچه اندکی ذوق زدگی داشتم در توصیف این محیط اما هرگز اغراق نکرده ام. آن اندک ذوق زدگی هم تنها به این دلیل بوده است که مثلاً‌ لبخند مردم غریبه در خیابان یا صف خرید برای همدیگر را هرگز و هرگز در محیط قبلی ندیده بودم و برایم جالب توجه بود این رفتارها.&nbsp; اما پیش آمده شاید موردی را نقل کرده ام و از مثلاً فلان رفتار خیلی خوشم آمده و مقایسه ای با سیستم و کشور قبلی کرده ام و دیده ام آنجا ایراد داشته در آن فقره ی خاص، اما بعد از چندین سال دیده ام که آن فقره همیشه به آن صورت درست و هنجار در این جغرافیا هم اجرا نمی شود گرچه در زمان روایت اولی آن موارد استثنا را هنوز تجربه نکرده بودم. اصلاً فهمیدید چه گفتم و چه شد؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;من خودم هم گیج شدم تا این چند سطر را به نقطه ی پایانی جملات برسانم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif">&nbsp;همه اش برمی گشتم و جمله را از نو می خواندم تا ببینم چه چیزی کم دارد در بین اینهمه جمله ی معترضه&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;فاعل کم دارد یا فعل یا قید یا صفت یا مفعول؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;خب اینها اثرات تدریس زبان فرانسه است که از سر گرفته شده است شما جدی نگیرید.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">و اما آن یکی طرف ماجرا:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">یکی از مواردی که در خلق و خوهای کانادایی ها (منظور همان کانادایی الأصل هاست) بسیاااار برایم برجسته شده است ضمن آنکه عمومیت ندارد اما نسبت به آنجا بی شمااااار اتفاق می افتد این سلام دادن های مردم عادی در خیابان و آسانسور و لابی ساختمان و ... به همدیگر است. بله می دانم الآن از ذهنتان این عبور کرد که این چه می گوید؟ یک بار می گوید آنچه از خلق و خوی کانادایی ها برایم برجسته شده است سلام ندادن هایشان است حالا می گوید آنچه از خلق و خویشان برایم برجسته شده است سلام دادن هایشان است؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/7.gif">&nbsp;نه خیر، خودم می دانم چه می گویم نگران نباشید نتیجه گیری اخلاقی دارد این دو فقره که در انتهای این بحث ها خواهم گفت.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">خب از همین ساختمان خودمان شروع کنیم تا برسیم به کوچه و خیابان و بازار...</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">بارها و بارها و بسیار بارها اتفاق می افتد که آسانسور را که باز می کنی وارد شوی (البته آسانسور&nbsp; مثل بقیه ی جاهای دنیا&nbsp;</font><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">خودش</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;باز می شود&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">) و یک یا چند نفر خانم و آقای کانادایی می بینی در بیشتر موارد می توانم بگویم که آنها سلام می دهند و یک مکالمه ی کوتاهی را در همان چند ثانیه ی مشترک حضور در آسانسور رد و بدل می کنند با شما.</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">خاطرم هست سال دوم و سوم که در یکی از ساختمان های نزدیک به اینجا سکونت داشتیم (80 Capulet)، یک خانم کانادایی خیلی مسنّی بودند که من وقتی می خواستم بروم دانشگاه چندین و چند بار ایشان هم دم آسانسور بودند من از خانه که خارج می شدم و مشغول قفل در بودم ایشان از همان دم آسانسور به من سلام می دادند البته Hello می گفتند که این Hello یا Hi گفتن اینها هم داستانی دارد که به وقتش عرض خواهم کرد. حالا شما تصور کنید در ایران رسم بر این است که کوچکتر به بزرگتر سلام می کند مگر اینکه خلافش ثابت شود&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;من هم که هنوز در جوّ ایران بودم وقتی ایشان از همان جلوی آسانسور به من سلام می کردند رفتارم مدل رفتار ایران می شد آن اول ها. یعنی چطوری؟ اینطوری که وقتی یک فرد مسن می خواست به من سلام کند آدم احساس شرم می کرد که ای وای!‌من باید زودتر سلام می کردم چه بد شد ایشون سلام کردند!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif">&nbsp;البته که در ایران در طول این چند سال عمرم یادم نمی آید فرد مسنّی ما بچه ها و جوانترها را آدم حساب کند و پیشقدم باشد به سلام کردن یا کلاً آدممان حساب کند به آن معنا.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;تنها استثنای این مورد مادربزرگ خدابیامرزم بودند که دوره ی فوق لیسانسم هر زمان از شهرستان محل تحصیل به خانه برمی گشتم همان روز با آن پادرد و سن و سالشان این «ایشان» بودند که می آمدند دیدن من و من همیشه ی خدا تا آخرش شرمنده ی این رفتار و بزرگ منشی مادربزرگم، آن عزیز سفر کرده، ماندم و هر بار که می گفتم چرا شما؟ من خودم می آمدم دیدنتان، در کمال فروتنی و با روی خوش و خنده می گفتند: فرقی نداره تو از سفر اومدی من اومدم ببینمت.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#003333">راستش را بخواهید این مطلب را همانطور که در آغاز کلام عرض کردم ۸ام بهمن ۱۳۹۶ نوشته بودم و چون فرصت نشده بود ویراستاری و پست کنم همانطور در این مکان مانده بود و اینطور ناقص هم مانده بود. متأسفانه دیگر بقیه ی مطلب که می خواستم در ادامه اش بنویسم از ذهنم پاک شده است&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;و من مانده ام و حوضم ...</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp; &nbsp;همین را از بنده ی پذیرا باشید تا یک فرصت دیگر...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><br></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">در پناه حق سلامت و پایدار و برقرار باشید و همانطور بمانید ...</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Koodak" size="4">با عرض پوزش نمی توانم نظرهایتان را پاسخ دهم به همان دلیل سرشلوغی سال آخری، اما شما نظر بگذارید لطفاً.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-02-14T02:00:22+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو یادداشتی بر سرشلوغی بنده http://studyincanada1.mihanblog.com/post/165 <div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">سلام دوستان عزیز</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">ببخشید که نمی توانم پاسخ تک تک پیغام هایتان را که نشان از بزرگواری و محبت شما دارد بدهم. (آن شکلک شرمنده ی پرشین بلاگ در میهن بلاگ وجود ندارد پس از نظر بگذرانید بی زحمت).</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">خلاصه ی قضیه از این قرار است که بنده بایستی تا پایان دسامبر ۲۰۱۸ تزم را ارسال یا به قول اینها submit کرده باشم. خب، شاید بگویید ۱۰ ماه دیگر فرصت دارم. درست است اما چون حجم کارم بالاست بنابراین واقعاً وقتم تنگ است و اگر خدای ناکرده تا دسامبر ۲۰۱۸ این تز ارسال نشود خیلی بد می شود و بی تعارف به دانشجو می گویند بفرما بیرون.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;بله، به همین روراستی و به همین جدیت و به همین سرعت!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">بنابراین می بینید که چقدر قضیه جدی تر از همه ی آن چیزهایی است که در مراحل تحصیلی مان در آن جغرافیا دیده ایم و سپری کرده ایم.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">سؤالهای تخصصی تان را هم متأسفانه نمی توانم پاسخ دهم. یعنی وقت ندارم اصلاً. از یک طرف زندگی و مسؤولیت زندگی، از یک طرف تز، از یک طرف تدریس دو واحد، از یک طرف مراقبت امتحان های میان ترم (و از آوریل پایان ترم)، از آن یکی طرف به قدری اخبار بد و ناامید کننده زیاد می شنویم این روزها، که احساس می کنم نیاز به یک آرامش روحی شدیدی دارم که آن هم میسر نیست مگر اینکه مردم هم به آرامشی برسند.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">البته این خستگی روحی را می دانم که همگی مان داریم. خدا به فریاد دل همه مان برسد...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Yekan" color="#000099">در پناه همان خدا باشید و بمانید تا خیلی بعدتر ها...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-02-07T00:29:00+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو حال و روز بنده http://studyincanada1.mihanblog.com/post/164 <div><br></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066">با سلام</font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066">با عرض معذرت، دیگر نمی شود تک به تک به نظرات پاسخ دهم و حتی نمی شود بیایم ببینم چه خبر است اینجا. بله قضیه کاملاً‌ جدی است و این هم روزگار من است:</font></div><div><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;این هم شکر دارد البته&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 0, 102); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066"><br></font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8318750400/photo_2018_02_06_19_21_01.jpg" alt=""></font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066"><br></font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066"><br></font></div><div><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000066">خدانگهدار...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-01-30T02:44:27+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو تعطیل است! http://studyincanada1.mihanblog.com/post/163 <div style="text-align: center;"><span style="font-family: Mihan-IransansBold; font-size: x-large;">سلام دوستان</span></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5">مستقیم اصل مطلب:</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5">طبق قانون جدید دانشگاه وسترن که شامل بنده هم می شود بنده باید خیلی زود تزم را تمام کنم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/84.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5">تو خود حدیث مفصل بخوان از این مُجمَل...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-IransansBold" size="5">خدانگهدار همگی تان تا خیلی بعدتر ها....&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/83.gif"></font></div> text/html 2018-01-23T01:36:48+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو اندر خلق و خوی کانادایی ها (۲) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/161 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="5" color="#000099">با سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">بیشترین ارتباط و تعامل من با کانادایی ها در حال حاضر در دانشگاه است و از طریق ارتباط با دانشجویان و اساتید (البته اساتید رشته ی ما به اقتضای رشته، خیلی هایشان خارجی الأصل کانادایی شده هستند گرچه چند تایی کانادایی الأصل هم داشتیم و داریم).</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">امشب می خواهم به یک عادت تقریباً می شود گفت رایج در بین خیلی از کانادایی ها بپردازم البته در این فقره که عرض خواهم کرد بغیر از آن کانادایی های اصیل، بچه کانادایی شده ها و حتی اقوام دیگر (منظورم از کشورهای دیگر است) هم در برخی مواردش شامل خواهند شد.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">نمی خواهم اسم خاصی روی این خلق و خو بگذارم. با روایت داستان های پیش آمده برای بنده خودتان می توانید به کُنه مطلب پی ببرید.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">همان روزهای اولی که در این جغرافیا دانشجویی کردن را شروع کردم سر کلاس درس استاد که می نشستیم می دیدم این بچه ها که دیرتر از بقیه و استاد به کلاس می آیند همین طوری در را باز می کنند و می روند می نشینند. کلاس هم که تمام می شد بیشترشان و به جرأت بگویم خیلی بیشترشان همین طوری بار و بُنه شان را برمی داشتند و می رفتند&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;نه سلامی نه علیکی، نه دستت درد نکنه ای، نه مرسی ای (به زبان فرانسه)، نه خداحافظی ای، نه چیزی!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;این جزو اولین مواردی بود که خیلی به چشمم آمد آن ترم یک! حالا تعداد ما دانشجویان تحصیلات تکمیلی در هر کلاس در بیشترین تعدادش شاید می شد ۱۰ نفر که دور یک میز به حالت میزگردی می نشستیم و استاد هم سر میز بود و دورهمی&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;به درس گوش می کردیم. منظورم به این است که نه کلاس کلاس بزرگی بود نه تعداد دانشجوها زیاد. یعنی می شد رصد کرد که چه کسی چگونه آمد چگونه رفت. البته فکر کنم تنها کسی که رصد می کرد آن هم نه از سر فضولی که از سر تعجب و حیرانی، فقط من بودم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;تو گویی بقیه این حالت برایشان خیلی عادی بود حتی ظاهراً برای خود استادها.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">بابا! ما در ایران حتی سنی ازمان گذشته بود وقتی فوق لیسانس بودیم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;با این حال، باز هم استاد می آمد سر کلاس به احترامش بلند می شدیم! کسی که دیر می آمد در می زد کسب اجازه می کرد و یک سلامی می داد می رفت می نشست. موقع تمام شدن کلاس یک دست شما درد نکنه ای به استاد می گفتیم. حتی از نیم ساعت به آخر کلاس مانده، این جمله ی معروف «استاد! خسته نباشید» بچه ها شروع می شد&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;حالا از شوخی گذشته یک خداحافظی ای چیزی می گفتیم و می رفتیم. بماند که در بیشتر موارد برعکس اینجا استاد آخرین نفری بود که می آمد و اولین نفری بود که خارج می شد. آخر،</font><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;اینجا به ما TA ها همیشه توصیه می کنند که اولین نفری باشید که در کلاس حضور می یابید و آخرین نفری باشید که می روید. حتی به ما TA ها می گویند دم در بایستید و به بچه ها که وارد می شوند تک به تک سلام کنید حال و احوال کنید آخر کلاس هم آرزوی روز خوش برایشان بکنید و از این حرف ها که من سعی می کنم همیشه به همین منوال ادامه دهم... چون وقتی خودم را جای دانشجو می گذارم از این روش که استادم زودتر سر کلاس باشد و به ما سلام کند و خوش آمد بگوید و همه را بدرقه کند و برود خوشم می آید و حس خوبی به بنده می دهد.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;شاید بعضی ها نظرشان غیر از این باشد.</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">به هر حال، منظورم این نیست که بگویم اساتید آنجا رفتارشان درست نیست. نه خیر. فقط منظورم این است که این رفتاری را که اینجا به ما آموزش داده اند بیشتر می پسندم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">حال فکر کنید در همین کلاس ترم یک که وصفش بالا رفت از ملیت های مختلف دانشجو داشتیم: ایرانی (فقط بنده)، ایتالیایی، سنگالی، رومانیایی، اسپانیایی، کانادایی، فرانسوی، بلژیکی و ... و از بیشترشان چنان رفتاری را شاهد بودم. حالا گلی&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;به جمال برخی هایشان که یک Merci ای در انتهای کلاس تحویل استاد می دادند و می رفتند.</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">ناگفته نماند که واژه ی مرسی که در زبان فارسی به وفور استفاده می کنید فرانسوی است و به همان صورتی که نوشتم نوشته می شود Merci و نه Mersi. توصیه ی بنده این است که هیچوقت در زبان فارسی از این واژه استفاده نکنید چون خودمان واژه داریم. اگر استفاده می کنید دست کم موقع پیغام فرستادن با دستخط فارسی پیغام بفرستید. اگر با فینگلیش پیغام می فرستید دست کم این واژه را درست بنویسید. اگر به شما خندیدند بگویید اصلش این است تا آنکه به شما خندیده خودش ضایع شود برود پی کارش.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;والله!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">البته من این راه حل های جانبی را با اینکه توضیح دادم اما موضع خودم همان اولی است که نه استفاده اش کنید در گفت و گوی به زبان فارسی تان و نه فینگلیش بنویسید جمله هایتان را.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">والله آسیبی که بر پیکره ی زبان پارسی از طریق خود ما وارد می شود نمی تواند از طریق هیچ استکبار شرق و غربی بر این زبان وارد شود.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خدا به داد نسل بعد از ما که والدینشان قرار است ماها بشویم برسد!!!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/86.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;آنها دیگر به زبان یأجوج و مأجوج گفتگو خواهند کرد که البته بارقه هایی از آن زبان هم از طریق جوانان امروزی وارد زبان فارسی شده است متأسفانه.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;واژه هایی چون داف، خفن و عجیجم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">و ... که بنده به نو واژه های بیگانه مدلی بعد از سال ۱۳۹۰ دیگر آشنایی ندارم. می ترسم یک چند سال دیگر وقتی وارد ایران شدیم مجبور شویم دم در ایران یک فرهنگ لغت جدید تهیه کنیم که معنی خیلی از جملات نسل جدید را بفهمیم.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">(در ویرایش تایپی این سطر بالا بود که دستم روی صفحه ی لمسی لپ تاپ لغزید و این صفحه ی ویرایش کلاً پرید و رفت به یک صفحه ی دیگر!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">یعنی ها! قلبم ایستاد که پرید خدایا؟! </font><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;<font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">پرشین بلاگ یک جوری مرا ترسانده ها که هنوز عوارضش در جانم موجود است </font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">شکر خدا نپریده بودند وگرنه تا یک سال آینده دیگر چیزی نمی نوشتم بی شک!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">خدا به شما رحم کرد در وهله ی اول</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">)</span>&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">حالا این خصوصیتی که گفتم سلام نمی دهند خداحافظی نمی کنند وقتی بیشتر برایم برجسته شد که خودم رفتم سر کلاس برای تدریس.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">تجسم کنید نه آشنایی ای به فرهنگ اینها داشتم تازه وارد محیط شده بودم هنوز خودم گیج و منگ بودم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;یک عمر به زبان مادری گفتمان داشته ام حالا نه فقط درس را به زبان خارجی یاد می گیرم که هیچ، باید به همان زبان بیگانه درس هم بدهم&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/42.gif">انگلیسی ام هم ضعیف!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif">&nbsp;گرچه کلاس کلاً به زبان فرانسه ادره می شد و مشکلی با آن نداشتم اما خب، بعضی از این بچه های به اصطلاح تُخس کلاس که یا می خواهند مدرس را دست بیاندازند و بخندند یا کلاً نه از سر دست انداختن مدرس، که از سر یک شیطنت ذاتی در کلاس خوب حواسشان به درس نیست و آن وسط باهم انگلیسی هم حرف می زنند من هم که مهارت شنیداری انگلیسی ام زیر صفر درصد!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">یعنی اگر حتی با صدای بلند فحش هم به من می دادند متوجه نمی شدم که!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;می گویم انگلیسی یاد بگیرید برای این روزهایتان می گویم ها!&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;یک اوضاعی بود خدایا! برای منِ خارجی تازه وارد اینهمه فشار روحی به یکباره نازل شده بود آن وقت این بی انصاف ها یک تشکر خشک و خالی هم نمی کردند آدم خستگی اش دربرود!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">گرچه این توضیحاتم را با شوخی آمیختم اما واقعاً آن زمان تدریس بود که این قضیه ی در را باز کردن و وارد کلاس شدن و بدون خداحافظی و تشکر و ... از کلاس خارج شدن برایم بزرگ و سنگین آمد.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">بماند که آن موقع ها هم یادم است دانشجویانی داشتم کانادایی که خیلی خوش برخورد و پر انرژی بودند و واقعاً حضورشان در کلاس درس به آدم انگیزه و انرژی دو برابری می داد. حتی وقتی به درس گوش می کردند با یک هیجان و اشتیاقی گوش می کردند که لذت می بردم از حضورشان...&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">اکنون که سال ها از آن ترم یک و سال اول گذشته است با اینکه هنوز این رفتار این خارجی ها برایم نه قابل قبول است نه قابل درک اما دست کم دچار تعجب و حیرانی نمی شوم وقتی چنین رفتارهایی را می بینم. یعنی ذهنم آماده است به چنین برخوردهایی را دیدن و وقتی برعکسش را می بینم کلی ذوق می کنم که چه خوب بعضی هایشان اینگونه نیستند.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/41.gif"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">البته این هم موردی نیست که بشود تعمیمش داد و گفت همه اینطوری هستند و این فرهنگ خوش و بش در بینشان بی معنی است. نه. به همان اندازه که در داخل دانشگاه در بین دانشجوها از این رفتارها دیده و تعجب کرده ام به همان اندازه یا شاید بیشتر هم در زندگی روزمره ی&nbsp;</font><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">بخصوص</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خارج از دانشگاه مواردی دیده ام که همین کانادایی ها پیش قدم شده اند و سلام علیک کرده و یک انرژی مثبتی اول صبحی به سویت روانه کرده اند که روزت با همان نگاه و لبخند و گفت و شنود چند ثانیه ای ساخته شده است.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/85.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">مثال های این فقره به قدری زیاد است که بخواهم همه را بنویسم می شود یک کتاب... و تزم می ماند.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">اما یک موردش که خیلــــــــــــــی برای خودم جالب بود و به هرکه تعریف کرده ام برای آنها هم جالب توجه بوده است برایتان می نویسم:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">خب، همگی تان می دانید که من سال اول زبان انگلیسی ام یک چیزی در حد یک افتضاح بود و چه زجرها کشیدم تا اینکه راه افتادم.&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">همان سال اول بود که یکبار شب رفتم ایستگاه اتوبوس داخل دانشگاه که سوار اتوبوس شوم و برگردم به خانه. (این انگلیسی ضعیفم بخصوص در بخش شنیداری را همچنان از نظر بگذرانید...) یک تعداد خیلی زیادی قبل از من بودند که سوار شدند یک تعدادی هم بعد از من در صف بودند. من طبق عادت همیشگی وقتی وارد شدم به راننده سلام کردم (به انگلیسی البته). تا سلام کردم و کارت اتوبوسم را نشان دادم راننده که یک خانم کانادایی بود جواب سلامم را داد و مچ مرا گرفت و گفت وایسا.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;یک آن آسمان دور سرم چرخید! نگاه به کارت اتوبوسم انداختم دیدم خب تاریخش که نگذشته این چرا مرا نگه داشت خب!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;خدایا!‌ این کانادایی ها تند تند انگلیسی حرف می زنند اگر الآن یک چیزی گفت جلوی اینهمه ملتی که سوار شده اند نفهمیدم چه گفت چکار کنم؟!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/82.gif">&nbsp;اصلاً چرا مرا نگه داشت دم در!‌؟&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif">&nbsp;نفسم به شماره افتاده بود ها! فکر کنید در چند ثانیه ای که این افکار به ذهن من حمله کردند راننده این بالای مچ دست راست مرا (قسمت ساعدرا) در دستش گرفته بود و مثل اینکه اسیر گرفته باشد مرا رها نمی کرد... هی پشت سر من کلی دانشجو باز سوار شدند و وی</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;کارتهایشان را چک کرد و رفتند. بعد رو به من کرد ببینید چه گفت.</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">گفت: «سی نفر قبل تو وارد اتوبوس شدند یکی شون سلام نکرد ممنونم ازت! برو».&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif">&nbsp;.&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">۱- اول اینکه تمام جمله اش را که به انگلیسی گفت در کمال ناباوری خودم فهمیدم و این یک موفقیت بزرگ بود برای من.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">۲- دوم اینکه همانجا بود که به یک نکته ی دیگر پی بردم و تصورات و دیده های قبلی ام اندکی تغییر پیدا کرد: اینکه در بین این کانادایی ها هم کسانی مثل این خانم راننده پیدا می شوند که به این چیزها اهمیت می دهند اینطوری نیست که این رفتارها برای همه معمولی و عادی باشد یا همه شان اینگونه باشند و این نکته ی بزرگی بود که آن شب به آن پی بردم.<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">هنوز هم که هنوز است آن اتفاق و آن شب به طور زنده در ذهنم حضور دارد و البته چهره ی آن خانم یادم نمانده است که دوست داشتم یادم بماند و باز هم ببینمش البته با یک زبان انگلیسی بهتر تر این روزهای من&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">این قصه سر دراز دارد...</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#000099">خدا پشت و پناه مردم ما باشد... آمین!</font></div> text/html 2018-01-18T19:03:45+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو اندر خلق و خوی کانادایی ها (۱) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/160 <div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">«اندر خلق و خوی کانادایی ها» در آن نظرسنجی ای که کرده بودم بیشترین درصد را به خود اختصاص داده بود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">بحث بسیااااار مفصلی ست آغاز این مفصل بودن هم از اینجا نشأت می گیرد که کانادایی یعنی چه؟ یعنی اصل و اصالتاً کانادایی؟ اگر بله که تعدادشان اندک شمار است در برابر خیل عظیم مهاجران اما خب مدل های خاص خودشان را دارند دیگر و می شود درباره شان نوشت.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">اگر نه، کانادایی ها شامل آن بچه هایی هم&nbsp;</font><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">می شود</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;که ریشه شان برای یک کشور دیگر است و والدینشان به این جغرافیا آمدند و بچه دار شدند و بچه ها خب طبیعتاً یک جورهای خیلی زیادی کانادایی هستند و یک جورهایی هم بسته به میزان استحاله ی پدر و مادرهایشان در فرهنگ کانادا یا اصالتی و رگ و ریشه ای از کشور قبلی والدینشان را در خود دارند یا نه. یعنی نمی شود یک نسخه ی کلی پیچید در این فقره. چون واقعاً خانواده به خانواده متفاوت است این قضیه.</span></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">اینجا فعلاً زوم می کنم به همان مورد اول که بچه ی ناف کانادایی به حساب می آیند. بقیه اش برای بعد بماند... بخصوص آن مدل ایرانی-کانادایی اش که برای بنده ملموس تر است به دلیل هم رگ و ریشه بودنم با آنها و شاید بتوانم دیده ها و تجربه های شخصی خودم را در این فقره بهتر به شما انتقال دهم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">یک هم خانه ای هندی داشتم به نام کریشنا (یکی از هم خانه ای های زمان مجردی بنده). خیلی بیشتر از آن هم خانه ای اولم که مرغان هوا را هم توانست به حال بنده بگریاند با این کریشنا هم فکر و هم سودا بودم. (اصلاً با آن یکی هیچگونه نقطه ی مشترکی نداشتم خداییش!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">) حالا آن زمان انگلیسی من نیز به اندازه ی الآن خوب نبود و اما انگلیسی کریشنا خوب بود اما باز خوب همدیگر را می فهمیدیم.&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;یکبار در ماه رمضان بود که من روزه بودم و حدود ۶:۳۰ یا نزدیک ۷ بعد از ظهر می شد موقع افطار، نیم ساعت مانده به افطار همیشه یک آب جوش می گذاشتم و با نان و پنیر افطار می کردم. فکر نکنید مثل بعضی ها! متواضع بودم و به نان و پنیر اکتفا می کردم ها!</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;دروغ چرا! تا قبر آ آ آ آ!*&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;نه خیر! به دلیل اینکه وقتی از همان اول شروع می کردم به شام خوردن معده ام که یکهو سنگین می شد حالم بد می شد بنابراین اول با نان و پنیر افطار می کردم بعد شام مفصل می خوردم!‌</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;یک بار نیم ساعت مانده به افطار قبل از اینکه کریشنا از سر کار بیاید حالم به قدری بد شد که افتادم روی تخت و نتوانستم بلند شوم بروم آب بگذارم جوش بیاید. کریشنا هم می دانست که روزه هستم و تا کی روزه هستم و بعدش روال کارم به چه صورت است. وقتی آمد خانه، دید نه آب جوش آماده است نه سفره پهن است من هم افتاده ام روی تخت نمی توانم تکان بخورم. یادم نیست اصلاً لباس هایش را عوض کرد یا نکرد بلافاصله رفت آب جوش گذاشت و سفره پهن کرد و نان و پنیر آورد و با من نشست سر سفره تا افطار کردم و رنگ و رویی در من دمیده شد و بعد رفت در اتاقش. می خواهم بگویم ببینید با یک هندی غیر هم زبان آدم چقدر می تواند همدل باشد اما با یک هموطن و همزبان چقدر بیگانه!&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">نمونه ی دیگرش اینکه کریشنا گیاهخوار بود و حتی دیدن گوشت آزارش می داد. بنابراین من وقتی گوشت می خریدم موقع تمیز کردنش در یک جایی از خانه پناه می گرفتم که کریشنا نبیند یا وقتی که او خانه نبود گوشت ها را آماده می کردم و می گذاشتم فریزر. آن زمانی بود که محل اقامت من در خانه در هال بود. چون از این خانه های گران قیمت اجاره می کردیم که تمیز تر و نوساز بودند و امکاناتشان زیاد بود (قبلاً در وصفشان نوشته ام) و به دلیل اینکه از عهده ی اجاره اش برآییم آپارتمان دو خوابه را سه نفره شریک می شدیم دو نفر اتاق داشتند و یکی در هال ساکن بود و طبیعتاً اجاره ی کمتری می داد. من در هال ساکن بودم اما این دختر به قدری فهیم بود که یک بار نشد بخاطر کمبود درک و شعور وی، بنده در هال اذیت شوم.</span>&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">خاطرم هست یک بار همین طور که روی مبل لم داده بودیم از مسلمان ها و شیعه و سنی حرف زد و سؤالاتی پرسید. من هم داشتم تاریخ اسلام را برایش شرح می دادم با یک حالت خاصی گفتم خب قبل از اسلام مردم عربستان بت پرست بودند. بعد نمی دانم چطور شد که درباره ی بت پرست های آن زمان داشتم حرف می زدم و اینکه چقدر کارشان بی معناست با یک حالت خاصی گفتم: فکر کـــــــــــن «بت» می پرستیدند! یک سنگی را می گذاشتند می گفتند خدای ماست و می پرستیدند.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/21.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;یک آن بعد از حرف من، کریشنا با خنده و با خونسردی گفت: خب ما هم الهه داریم دیگر! ما هم بت می پرستیم.</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;دقیقاً با همین قیافه ی این شکلک&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"><font size="5" face="Mihan-Nassim">.</font>&nbsp;<span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">مرا می گویید؟ اینطوری شدم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/13.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خدایااااا! خیلی سوتی بدی دادم خواستم موضوع را یک جوری جمعش کنم گفتم آخر آنها یک سنگی را نماد خدا می دانند. قضیه بدتر هم شد&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;گفت: خب ما هم یک مجسمه از خدایمان داریم کلی هم الهه داریم هر کدام هم یک اسمی دارند&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;فکر کنم دیگر بحث را ادامه ندادم&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;<span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">اما کریشنا هیچگونه موضعگیری ای در برابر حرف من نداشت که چرا اینطوری می گویی یا چی! یا بیاید دفاع کند از الهه هایشان! الآن که دارم اینها را می نویسم دارم به این فکر می کنم که اگر موضوع برعکس بود و کریشنا درباره ی دین من با لحن خاص ریشخندگونه ای حرف می زد آیا من ساکت می شدم یا «بر خودم تکلیف واجب الهی می دانستم» که او را از سوء تعبیرهایی که برایش پیش آمد کرده و ضد تبلیغ های رسانه ها درآورم؟&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim;"><font size="5">&nbsp;فکر می کنم ما مسلمان ها واقعاً روحیه ی تسامح و تساهل را نداریم و زود موضع می گیریم و سعی می کنیم یا توجیه کنیم یا طرفمان را بی جواب نگذاریم. حالا این در سطح ما کوچک ترهای بی قدرت است اگر قدرت و پول و ثروت هم از آن ما باشد که کار به جاهای باریک تر می کشد و یکهو طرف یا طالبان صفت می شود یا داعش مرام! طیف وسیعی از خوانش های عجیب و غریب و واقعاً </font><b style=""><font size="6">غریب</font></b><font size="5"> از یک دین!!!&nbsp;</font></span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">اصلاً موضوع بحث کریشنا نبود ها! فقط حرف حرف می آورد!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif">&nbsp;حالا که به اینجا رسیدیم این را هم بگویم که بعد از مدتی زندگی کردن با کریشنا وقتی هم فهمیدم بت پرست است خدا را صد هزار مرتبه شکر هیچگونه تغییری در گفتار و کردارم رخ نداد و همچنان هم صحبت خوبی برای هم باقی ماندیم... خاطرم هست یک بار رفته بود آمریکا و به معبد خودشان. وقتی که برگشت چند عدد میوه آورد و گفت: اینها را خدا فرستاده است.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif">&nbsp;اینکه در آن لحظه به این بیاندیشم که خدای او یک مجسمه ی چه اندازه ای است که در معبد است و مجسمه ی کوچکترش را نیز کریشنا در ماشینش دارد و وقتی می رویم بیرون یک دستی به سر خدایش می زند وقتی می خواهد بگوید: خدا را شکر (Thanks god)، در آن صورت تنها این افکار مغزم را پر می کرد که هر چه هم از خدای او آمده حرام است و از اینگونه افکار مسموم! که همیشه ماها درگیرش هستیم و از اصل موضوع غافل می شویم.</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خب او در ذهنش خدایش آنگونه است من خدایم یک گونه ی دیگر. بیچاره میوه چه گناهی کرده است که ما بر سر خداهایمان اختلاف داریم؟! میوه یک نعمت الهی است که من فکر می کنم از طرف خدای من است او هم فکر می کند از طرف خدای اوست. به هر حال، دست خداهایمان درد نکند!&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">من هم گفتم: چه خوب! دستش درد نکند! آورد شستیم و باهم خوردیم.</span><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;خوشمزه بود چسبید.&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;این یک نمونه ی کوچکی می تواند باشد از نحوه ی تعامل با ادیان و اندیشه ها و اعتقادات گونه گون. خب این از کریشنا گرچه پست به خلق و خوی کانادایی ها تعلق دارد&nbsp;</span><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif" style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;"></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">اصلاً اصل آن چیزی که می خواستم از کریشنا بگویم و اینهمه حرف درباره اش زدم غیر از آن اصل مطلب</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/4.gif"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">&nbsp;این بود: کریشنا تحصیلات دانشگاهی اش را در آمریکا گذرانده بود و به همراه خانواده اش اقامت کانادا گرفته بودند و ساکن کانادا شده بودند و داشت در کانادا کار می کرد. همیشه در مقایسه میان آمریکایی ها و کانادایی ها یک چیزی می گفت که گرچه آن زمان برای من که خیلی با کانادایی ها در ارتباط و تعامل نبودم خیلی ملموس نبود این حرفش (برعکس او که سر کار می رفت و بیشتر با کانادایی ها در تعامل بود)، اما هر چه می گذرد دست کم در قسمت کاناداییِ موضوع بیشتر می فهمم منظورش را (چون مردم آمریکا را اصلاً نمی شناسم). اما آن حرف چه بود؟</span></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">می گفت: </font><font size="5" face="Mihan-Nassim" color="#663366">آمریکایی ها مردم یک رویی هستند اگر در جلوی رویت با تو خوب هستند یقین بدان پشت سرت هم خوب هستند اگر در جلوی رویت روی خوشی به تو نشان ندادند و از تو بدشان آمد پشت سرت هم همین طوری هستند.&nbsp;&nbsp;</font><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-family: Mihan-Nassim; font-size: x-large;">اما کانادایی ها دو رو هستند ممکن است در مقابلت خوشرو و خوش برخورد باشند اما پشت سرت از تو متنفر باشند.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">منظورش این بود که: خیلی روی خوش برخوردی یک کانادایی حساب نکن چون معلوم نیست واقعاً پشت سرت هم انقدر خوش نیت باشد نسبت به تو. البته بیشتر در سر کار ممکن است این موقعیت ها پیش آمد کند که مثلاً سر ارتقاء شغلی یا زیرآب کسی را زدن اینگونه باشند و این مهم باشد که طرفت را بشناسی. اما مثلاً اگر رفتم خرید و صندوقدار رفتار خوبی با من داشت چه اهمیتی دارد که بدانم در دلش از من متنفر است یا نه!؟ به هر حال، طبق قانون و برای حفظ موقعیت فعلی اش اگر هم خودش آدم اخلاقی ای نباشد باز مجبور است خوش برخورد باشد و احترام مشتری را داشته باشد.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">این یک مورد از خلق و خوی کانادایی ها بود که من در این ۶ سال می توانم بگویم هم این دو رویی ها را تجربه کرده ام هم خلاف این گفته ها را. بنابراین، طبق عادت دیرینه هیچ چیزی را نمی توانم تعمیم دهم اما این حرف کریشنا را همیشه گوشه ی ذهنم دارد که در روابطم احتیاط کنم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">البته فکر می کنم ما ایرانی ها هم همین طوری هستیم ها!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;آدم که سر خودش نمی تواند کلاه بگذارد که! واقعاً کلاه هایمان را قاضی کنیم ببینیم </font><font size="5" face="Mihan-Nassim"><font color="#333399"><i>چند بار دو رویی با هزار و یک توجیه شرعی و عرفی و اجتماعی و نظامی و سیاسی و فرهنگی به خرج داده ایم؟!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/39.gif">&nbsp;شاید بی شمار بار!&nbsp;</i></font><font color="#003333"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/22.gif"></font></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">اگر با آمریکایی ها هم در تعامل و ارتباط بودم گزارش یک رو بودن یا نبودنشان را بعداً تر ها به سمع و نظرتان می رسانم.</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim">خدا حافظ مردم ما باشد. همین!&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font color="#003333" size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff">*اشاره به دیالوگ مش قاسم سریال «دایی جان ناپلئون».</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff">پرویز فنی‌زاده بازیگر نقش مش قاسم در سریال دایی جان ناپلئون بود که بر اثر بیماری کزاز در سن 42 سالگی درگذشت. بر روی سنگ قبر وی تکیه کلامش در سریال دایی جان ناپلئون نقش بسته است: «دروغ چرا؟ تا قبر چهار قدم، آ، آ، آ، آ». عکس دومی کنار روزنامه همان نقش مش قاسم بود. روحش شاد...!</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8317167718/nf00074747_1.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8317167742/16_12_28_192740parviz_fannizadeh.jpg" alt=""></div><div style="text-align: center;"><font face="Mihan-Nassim" size="3" color="#3333ff"><br></font></div> text/html 2018-01-18T03:35:52+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو تو را می سپارم به دامان دریا... :-( http://studyincanada1.mihanblog.com/post/159 <div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b style="">سلام آخر</b></font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8317023318/photo_2018_01_17_22_35_25.jpg" alt=""></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><b>سلام ای غروب غریبانه دل&nbsp;<br>سلام ای طلوع سحرگاه رفتن&nbsp;<br>سلام ای غم لحظه های جدایی&nbsp;<br>خداحافظ ای شعر شبهای روشن&nbsp;...<br>خداحافظ ای شعر شبهای روشن&nbsp;...</b></font></div><div><font face="Mihan-Nassim"><b style=""><font size="5">خداحافظ ای قصه عاشقانه&nbsp;...</font><br><font size="5">خدا حافظ ای آبی روشن عشق&nbsp;...</font><br><font size="5">خداحافظ ای عطر شعر شبانه&nbsp;...</font><br><font size="5">خداحافظ ای همنشین همیشه&nbsp;...</font><br><font size="5">خداحافظ ای داغ بر دل نشسته&nbsp;...</font><br><font size="5">تو تنها نمی مانی ای مانده بی من&nbsp;</font><br><font size="5">تو را می سپارم به دلهای خسته&nbsp;...</font><br><font size="5">تو را می سپارم به مینای مهتاب&nbsp;</font><br><font size="6">تو را می سپارم به دامان دریا&nbsp;...</font><br><font size="5">اگر شب نشینم اگر شب شکسته&nbsp;</font><br><font size="5">تو را میسپارم به رویای فردا&nbsp;...</font><br><font size="5">به شب می سپارم تو را تا نسوزد&nbsp;</font><br><font size="5">به دل می سپارم تو را تا نمیرد&nbsp;</font><br><font size="5">اگر چشمه ی واژه از غم نخشکد&nbsp;</font><br><font size="5">اگر روزگار این صدا را نگیرد&nbsp;</font><br><font size="5">خداحافظ ای برگ و بار دل من&nbsp;...</font><br><font size="5">خدا حافظ ای سایه سار همیشه&nbsp;...</font><br><font size="5">اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم&nbsp;</font><br><font size="5">خداحافظ ای نوبهار همیشه...</font></b></font></div><div><font size="5" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b>خدا به بازماندگانشان صبر عظیم عنایت کند خیلی سخت است...</b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b>وقتی خودم را جای آنها می گذارم با چنین مصیبتی، قلبم از حرکت می ایستد&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b>نه درد آنها که زنده زنده سوختند* و رفتند هضم کردنی ست</b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b>نه درد خانواده هایشان که حتی دریغ از مزاری برای در آغوش کشیدن...&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/33.gif"></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b>در ترکی یک ضرب المثلی داریم که می گوید:</b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: rgb(255, 255, 255);"><b><font face="Mihan-Nassim"><font size="5">به آب و آتش نمی توان التماس کرد! این عزیزان از دست رفته دچار هر دوی اینها شدند به یکباره!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></font></b></span></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b style="">وایسا دنیا من می خوام پیاده شم.</b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="5" style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim" size="3" color="#006600"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: right;"><font style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim" size="3" color="#006600"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: right;"><font style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim" size="3" color="#006600"><b style=""><br></b></font></div><div style="text-align: right;"><font style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim" size="3" color="#006600"><b style="">*آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم&nbsp;</b></font></div><div style="text-align: right;"><font style="background-color: rgb(255, 255, 255);" face="Mihan-Nassim" size="3" color="#006600"><b style="">احساس سوختن به تماشا نمی شود!</b></font></div> text/html 2018-01-18T02:55:18+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو نظرات و پاسخ به نظرات را نیز مطالعه بفرمایید لطفاً! http://studyincanada1.mihanblog.com/post/158 <div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">با سلام و با عرض تبریک میلاد امام رضا (علیه السّلام)،</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">عرض به خدمت دوستان اینکه:</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">کسانی که علاقه مند به پیگیری مباحث مربوط به ادامه تحصیل در خارج از کشور هستند لطف بفرمایند نظرات دیگران و پاسخ بنده را نیز مطالعه کنند چون در پاسخ بعضی از نظرات نکات مکملی مطرح شده که شاید مفید واقع شود.</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Yekan" size="5" color="#000099">با سپاس از توجهتان: خاله دانشجو</font></div> text/html 2018-01-14T16:10:07+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو عشق است و آتش و خون داغ است و درد دوری (در سوگ کشتی سانچی) http://studyincanada1.mihanblog.com/post/119 <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;">سلام</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">واقعاً نمی دانم چه بگویم یا بنویسم. باید خون گریست بر حال همه مان که مصیبت پشت مصیبت اینگونه بر سرمان آوار شد!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">این طرح راست می گوید: همه ی مردم ایران با دریادلان سانچی غرق شدند...&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8316743726/26238758_1924492004257717_7685548629794789414_n.jpg" alt=""></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">یک احساس بد درماندگی و استیصال به آدم دست می دهد که خدایا! کجای این ماجراهای مصیبت را می شود کم کرد و دردی بر آلام داغ دیدگان گذاشت. آن زلزله، آن آن مسائل روزهای اخیر...، این هم کشتی سانچی!&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s9.picofile.com/file/8316804018/%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D9%86%DA%86%DB%8C.jpg" alt=""></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;"><br></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Mihan-Iransans; font-size: large;">بدبختی این است که از همان جایی که فکرش را نمی کنی می خوری! از&nbsp;<font color="#ff0000">چین!!!</font> گفته ها و شنیده ها حاکی از این است که در کمک رسانی به کشتی سانچی دولت چین کم کاری کرده است. خدا می داند چقدر صحت دارد این گفته های مسؤولین شرکت نفت. اما وای به حال ما که گرگی در قالب گوسفند رفیقمان شده باشد!&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">حالت اشمئزاز و نفرت به آدم دست می دهد وقتی ببیند دولت چین با بد کمک رسانی اش یا با تعللش، خودش را به کوچه ی علی چپ زده باشد با توجیه های همیشگی!!! تا این عزیزان از دست رفته دیگر بازنگردند!&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/14.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><div><font face="Mihan-Iransans" size="4">من از بیگانگان هرگز ننالم</font></div><div><font face="Mihan-Iransans" size="4">که با من هر چه کرد آن مثلاً آشنا کرد!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></div><div><br></div></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">از همین امروز یک تصمیمی بگیریم تا حد امکان و توان از نعلبکی چینی گرفته تا پوشاک و لوازم بزرگ را خودمان تحریم کنیم تا این کشور گرگ صفت دوست نما! بداند یک من ماست چقدر کره دارد! کار ناشدنی ای نیست. فقط اتحاد ملی می خواهد که متأسفانه ما نداریم و فقط بلدیم به راحتی پشت همدیگر را خالی کنیم!!!<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif">&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">اما نکته این است که این اتحاد از همین یکی دو نفر شروع می شود و به کل یک جامعه سرایت می کند.</font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><font face="Mihan-Iransans" size="4">حالم به قدری بد است که اگر دیدید همین روزها سکته کردم بدانید از که و چه بوده است.&nbsp;<img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/2.gif"></font></div><div style="text-align: justify;"><br></div><div style="text-align: justify;"><br></div> text/html 2018-01-12T03:00:59+01:00 studyincanada1.mihanblog.com خاله دانشجو به داغ عاشقای بی مزار... http://studyincanada1.mihanblog.com/post/75 <div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim">سلام</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim">حال و روز خیلی از ماها در سوگ وطن همه جوره:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8316497976/%D8%AD%D8%A7%D9%84_%DA%AF%D9%84_%D8%AF%D8%B1_%D8%AF%D8%B3%D8%AA_%DA%86%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2_%D9%85%D8%BA%D9%88%D9%84.jpg" alt=""></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="5" face="Mihan-Nassim">ببار ای بارون ببار...</font></div><div style="text-align: justify;"><br></div>